Τρίτη, 18 Ιανουαρίου 2011

Με πρόεδρο που λειτουργεί σαν γραφείο τύπου της ΕΛ.Α.Σ τι να περιμένουμε;

Οι εργοδότες τα θέλουν όλα…
Εμείς τι κάνουμε;


Την ώρα που στην Ελλάδα του Μνημονίου ένα τσουνάμι σαρώνει τα δικαιώματα, τις κατακτήσεις και τις ζωές των εργαζομένων, στα ΜΜΕ βρίσκεται σε εξέλιξη ένα ακόμη θρίλερ. Εκδότες και καναλάρχες, βλέποντας πλέον ότι οι νόμοι της κυβέρνησης και της τρόικας τους έχουν ανοίξει διάπλατα τον δρόμο, θέλουν και επιδιώκουν να τα πάρουν όλα –τώρα!

Ιδού τι περιλαμβάνουν οι «προτάσεις» τους: σημαντικές μειώσεις στους μισθούς και περικοπή κατά το ήμισυ και πλέον της αμοιβής για εργασία Κυριακές και αργίες, πλήρης ελευθερία για συνέχιση των απολύσεων (και καμία κουβέντα, φυσικά, για τους εκατοντάδες που έχουν καρατομήσει ως σήμερα), αύξηση των ωρών εργασίας με παράλληλη ελευθερία διαμόρφωσης του ωραρίου από τους ίδιους, δυνατότητα να απασχολούν τον εργαζόμενο σε όλα τα μέσα των ομίλων τους με ένα μισθό και ένα γλίσχρο επιμίσθιο, ψαλίδισμα στην αποζημίωση λόγω συνταξιοδότησης, ακόμη πιο ασφυκτικό έλεγχο της ενημέρωσης.

Ταυτόχρονα: ζητούν επιδοτήσεις από τον κρατικό κορβανά, δηλαδή από τους φορολογούμενους, χωρίς όμως να αναλαμβάνουν καμία δέσμευση για διατήρηση των θέσεων εργασίας. Διεκδικούν νέες φοροαπαλλαγές. Απαιτούν από το δημόσιο να τους χρηματοδοτήσει για την είσοδο στην ψηφιακή εποχή, χωρίς οι ίδιοι να βάλουν ούτε ένα ευρώ από την τσέπη τους και τα κέρδη που αποκόμισαν στο παρελθόν από το χρηματιστήριο.

Και τι έχουν απέναντί τους οι εργοδότες; Μια ΕΣΗΕΑ, το ΔΣ της οποίας οδηγεί τον κλάδο από ήττα σε ήττα. Που βλέπει άπραγο τις εκατοντάδες απολύσεις, αλλά και έντυπα να κλείνουν το ένα μετά το άλλο. Που ανέχεται εκατοντάδες συνάδελφοι να μένουν απλήρωτοι επί μήνες ή να κόβονται ετσιθελικά οι αμοιβές τους. Που σφυρίζει αδιάφορα απέναντι στον «σφαγιασμό» και τις διώξεις που υφίστανται εκλεγμένα μέλη του Μικτού Συμβουλίου. Που τρώει «πόρτα» στα μαγαζιά και σκύβει το κεφάλι. Που προκηρύσσει απεργίες χαμένες από χέρι, χωρίς καμία προετοιμασία, «καίγοντας» τα σημαντικότερα όπλα των εργαζομένων. Που εθελοτυφλεί όταν τα site και portals σπάνε συστηματικά τις απεργίες, αφήνοντας ακάλυπτους τους συναδέλφους που εργάζονται σε αυτά. Που κρατά εκτός των γραμμών της χιλιάδες συναδέλφους, είτε επειδή αμείβονται με μπλοκάκια είτε επειδή δεν έχουν συμπληρώσει την απαιτούμενη… προϋπηρεσία, ενώ την ίδια στιγμή διατηρεί στις τάξεις της Ένωσης εργοδότες, διευθυντικά στελέχη και συστηματικούς απεργοσπάστες. Και πολλά ακόμη…

Αυτό το διοικητικό συμβούλιο φέρει τεράστιες ευθύνες για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα. Δεν είναι σε θέση να διαπραγματευτεί και να υπογράψει με τους εργοδότες καμία αξιοπρεπή συλλογική σύμβαση, που να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων. Είναι ανίκανη, πλέον, να παίξει ακόμη και τον ρόλο του διαμεσολαβητή – ειδικά όσο επιμένει να παζαρεύει εν κρυπτώ τους μισθούς και την αξιοπρέπεια των συντακτών, χωρίς ενημέρωση των ίδιων και του Μικτού Συμβουλίου. Άλλωστε το ζητούμενο δεν είναι να υπογραφεί μία οποιαδήποτε «συλλογική σύμβαση», αλλά μία σύμβαση η οποία να διασφαλίζει τα πραγματικά δικαιώματα των δημοσιογράφων.

Για όλους αυτούς τους λόγους:

• Αρνούμαστε να δώσουμε λευκή επιταγή σε αυτό το ΔΣ να διαπραγματευτεί και να υπογράψει οποιαδήποτε σύμβαση, ειδικά στην περίπτωση που νομιμοποιεί την αυθαιρεσία και επιθετικότητα των εργοδοτών.
• Απαιτούμε τη σύγκληση γενικής συνέλευσης του κλάδου και συνελεύσεων σε όλα τα μαγαζιά, προτού αναληφθεί οποιαδήποτε δέσμευση απέναντι στους εργοδότες.
• Ζητάμε τη μετατροπή του Μικτού Συμβουλίου σε αποφασιστικό όργανο, με ουσιαστικές αρμοδιότητες.

Δεν μπορούμε να τους αφήσουμε να πάρουν αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς, σε μια περίοδο που διαμορφώνεται το νέο τοπίο στα ΜΜΕ και οι συσχετισμοί που θα σφραγίσουν τα πολλά επόμενα χρόνια. Αν δεν το καταλαβαίνουν, είναι άξιοι της μοίρας τους. Aς παραιτηθούν!


ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΕΛΩΝ
ΜΙΚΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΣΗΕΑ

Τρίτη, 11 Ιανουαρίου 2011

Για να ξέρουμε τι λέμε

"Οι Παπανδρέου υπερασπίζονται τη χώρα!" ένοιωσε την ανάγκη να υποστηρίξει χθες αργά στη Βουλή ο υφυπουργός Περιβάλλοντος Γ. Μανιάτης, ακούγοντας την κριτική της αντιπολίτευσης για όσα, μυστικά, η πρωθυπουργάρα μας προωθεί στα Ελληνοτουρκικά. Δεν είναι ο μύθος του οικόσημου. Ούτε κι ο ατταβισμός του ονόματος- τυπικό δείγμα μιας πολιτικά υπανάπτυκτης περιφέρειας όπου κάνουν κουμάντο οι Οικογένειες, με την μαφιόζικη σημασία του όρου. Είναι απλά μια συγκινητική εκδήλωση αφοσίωσης στον ευεργέτη. Πως να βγάλλει κανείς μεροκάματο;
Η διαχείριση του πατριωτισμού στη χώρα, ήταν ανέκαθεν μια συμφωνημένη καταδίκη.
Εμείς δίναμε το αίμα μας κι αυτοί το μεταποιούσαν σε περίκλειστο οικοσύστημα και το γλεντούσαν...

Κυριακή, 9 Ιανουαρίου 2011

Επιλογή!!!

Άκουγα χθες τον Μίκη Θεοδωράκη σην Κρατική Τηλεόραση, να λέει "είμαστε πια κολλημένοι με την πλάτη στον τοίχο. Σε τέτοιες εποχές, οι Έλληνες είτε γίνονται ρουφιάνοι είτε γίνονται ήρωες. Τώρα είναι σειρά σας! Διαλέξτε τι θέλετε σήμερα να γίνετε"...

Αυτός ο ξεπουλημένος αντιπαθής Γ. Παπανδρέου...

Ορισμένοι λένε οτι γίνηκε κάποιος, χάρη κυρίως στην εύνοια του παππού του.
Κι άλλοι οτι χρωστά τα πάντα στον προικισμένο πατέρα του.
Το οτι κατάφερε να τον αντιπαθήσουν όλοι, είναι αποκλειστικά δικό του κατόρθωμα!..

Αφέλειες...

Είναι Τιμή να υπηρετείς στον Έβρο. Όμως για μάς τα κουμμούνια και τους αβυσμάτιστους, η μητριά-πατρίδα, ακόμα και μέχρι το ΄90, μετέτρεψε αυτό το ιερό καθήκον σε ποινή. Παρά το ισχυρό φρόνημα, δεν αποφύγαμε, έστω εκ των υστέρων, την επαφή με το γελοίο...
Το λέω, εξαιτίας, που αυτός ο ανεκδιήγητος υπουργός Δ. Τάξης θέλει να υψώσει τοίχος ανάσχεσης της μεταναστευτικής ροής, λες και δε θα βρούνε άλλο πέρασμα οι δουλεμπόροι.

Ξημερώνει...

Πήγανε στον Άγιο- Παντελεήμονα. Εκεί όπου οι ανθρώποι στενάζουν. Έδωσε και συναυλία ο Νταλάρας! Ήταν κι ο Πρόεδρος αυτής της σακατεμένης Δημοκρατίας τους. Μετά φύγανε κι αφήσαν τον κοσμάκη στα βάσανά του. Να κατουράνε οι μετανάστες στις εξώπορτες και να ψάχνουν με θολό μάτι στα σκουπίδια. Να τρώνε σκυλιά για να ζήσουνε. Κι οι άλλοι στη θαλπωρή της απόστασης. Νταλαριστάν!.. Ντεμέκ ευαισθησία, αλλά να φεύγουμε, παιδιά, νωρίς απο τα μέρη τους που δεν προοριζόμαστε, γιατί υπάρχουνε και κίνδυνοι...
Θα φυσήξει απάνω σας αυτός ο σκοτεινός αέρας! Θα σας σηκώσει στα φτερά της μια οργή, ακατέργαστη για την ώρα.
Θα ΄ρθούμε πρώτοι εμείς, ναυτικοί απο παληά καράβια, έμπειροι.
Τα χέρια μας θα καίνε στην τρυφερή σας απαλάμη.
Μαθημένοι απο πολλών γυναικών και ανδρών τα φερσίματα, θ΄ απαλλαγούμε ευτυχείς απο τις παληές μας συνήθειες.
Κακομοίρηδες! Ήρθε ο καιρός να μάθετε τους τρόπους μας!

Τετάρτη, 5 Ιανουαρίου 2011

Πάτος...

Ο μοναδικός λόγος για τον οποίον αξίζει μιαν ορισμένη επιείκεια αυτός ο τιποτένιος Πάγκαλος, είναι οτι έφτασε στο απώτατο χάλι: να ξεπερνάει σε αναίδεια κι αυτόν ακόμα τον Γιωργάκη που άλλοτε αηδιαστικά απεχθανόταν...
Δεν είναι και λίγο...
Σε αυτόν τον πολιτικό "γίγαντα", όπως άλλωστε και στον ομότεχνό του, τον Κίμωνα Κουλούρη, χρωστάμε την διδακτική ωφέλεια μιας πολιτικής συμπεριφοράς, που υπαγορεύει προκλητικούς τρόπους ώστε, να χλευάζει κανείς την χυδαιότητα όσων τους αποθεώνουν, στέλνοντάς τους στο Κοινοβούλιο.

Υ.Γ: "Έχει τρεις γιους και δυό κόρες" λέει το βιογραφικό του Παγκάλου. Προφανώς αυτός ο τύπος, έχει αποφασίσει να τους εκθέσει όλους...