Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013





Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης

                Ο Δεκέμβριος του 1893 υπήρξε τραγικός για την Ελλάδα. Συνεδρίαση της Βουλής, την 1η  Δεκεμβρίου 1893 με το παλαιό ημερολόγιο. Το κλίμα βαρύ. Τα οικονομικά του κράτους σε άθλια κατάσταση. Υπερδανεισμός, έκτακτες πολεμικές δαπάνες των προηγούμενων ετών, έλλειψη παραγωγικών πηγών, υψηλή φορολογία. Είναι η εικόνα κράτους της εποχής εκείνης, το οποίο αντιμετώπιζε οξεία δημοσιονομική κρίση και τεράστιες πιέσεις από τους δανειστές του εξωτερικού. Κάτι ανάλογο με τις μέρες που ζούμε.
                Στο βήμα της Βουλής, ο πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης, περιγράφει την κατάσταση και αναλύει το νομοσχέδιο με τα μέτρα, που πρέπει να ληφθούν. Μέτρα, που στην πράξη αποτελούσαν απόλυτο πτωχευτικό συμβιβασμό της μικρής και αδύναμης Ελλάδας, με τους πανίσχυρους δανειστές του εξωτερικού.
                Η αντίδραση στα λαϊκά στρώματα, εύλογη. Η χώρα πτώχευε!!!
                Στις 2.15΄ της νύχτας της 14ης προς 15η Δεκεμβρίου 1893, μια ισχυρή έκρηξη αναστάτωσε το κέντρο της Αθήνας.
                Η έκρηξη σημειώθηκε στην οικία του Ανδρέα Συγγρού, δηλαδή στο κτίριο που σήμερα στεγάζεται το υπουργείο Εξωτερικών στην αρχή της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας, που τότε ονομάζονταν ακόμα λεωφόρος Κηφισίας. Ακριβώς απέναντι από τα Ανάκτορα............................................................................... ...........................................................................................................
Read more in http://sitalkisking.blogspot.gr/2013/12/1893.html                

Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

Υποβρύχιον ο Πιρικλής.

Γυρνάω μεσάνυχτα σπίτι μετά τη μάχη των υποβρυχίων στη Βουλή και βάζω στο Γιουτούμπε,  Βασίλη Καρρά. Καψούρικα. «Αγάπα με τις ώρες που μπορείς», «Ψυχούλα μου πάρε με από δω μέσα», «Μη χαθείς» και τέτοια. Μελό και Λάϊτ. Όπως και τα σχόλια. «Ένα μπουκάλι Τζόνι, τη μοναξιά σκοτώνει» γράφει ένας. Εντάξει. Κι η αγάπη είναι αλήθεια, είναι η μόνη βοήθεια. 
Ξενέρωμα. Γυρίζω γρήγορα και υποχρεωτικά στον Στέλλιο. «Δεν είσαι εσύ σαν τις άλλες αγάπες…» με σεγόντο τη Θεά Κατερίνα Στανίση!
Διαβάζω φευγαλέα στα σχόλια, την οργή ενός που καταριέται «Όποιος έκανε dislike σε αυτό το τραγούδι να τον πετύχουν όλες οι αρρώστιες»!

Ανίατη η κατάσταση, σκέφτομαι. Αν δεν υποφέρεις σ΄ αυτόν τον πούστη κόσμο, δεν υπάρχεις. 

Σάββατο, 7 Δεκεμβρίου 2013

Και το 1874 τα ίδια...

          Μακράν των τεκταινομένων παρακολουθώ και διαβάζω για τα άδεια έδρανα της Βουλής αυτές τις μέρες που συζητείται ο Προϋπολογισμός του Κράτους.... Αλλά τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου!!! Και το 1874 υπήρχε αδιαφορία των βουλευτών να συγκεντρωθούν στην αίθουσα για να αρχίσει η συνεδρίαση. Γι' αυτό ο Σοφοκλής Καρύδης που εξέδιδε την εφημερίδα το ΦΩΣ, είχε γράψει στις 18 Μαρτίου 1874, τους ακόλουθους στίχους: