Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2018

Επωμίζονται βαρειές λέξεις κάτι καθάρματα και σκιτζήδες, με τρόπο που δεν μας επιτρέπει να επιστρέψουμε στην καθημερινή μας ζωή. Και μας υποβιβάζουν σε ένα πλήθος διαλυμένων ηρώων.
Οπότε, επιστροφή στον Άκη Πάνου, λέω. Εκεί όπου το σκαρί μας ημπορεί να υποφέρει τις αλήθειες μας. Υπάρχουμε άλλωστε στον βαθμό που υποφέρουμε
https://www.youtube.com/watch?v=mOHIsJBz6hA

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

Την γλώσσα τούς δώσαμε Μακεδονική…

Δεν έχουμε ακόμα Συμφωνία με τα Σκόπια, είναι κάτι σαν προοίμιο όλο αυτό, δεδομένου ότι αρκετές πλευρές της θα εξελιχθούν σε βάθος χρόνου, ωστόσο αξίζει κανείς να παρατηρήσει «στεγνά» τα εξής:

*Πρόκειται για λύση υπαγορευμένη από τις ΗΠΑ- οι οποίες εν πολλοίς επέβαλαν την κυβέρνηση Ζάεφ- την Ε.Ε και το ΝΑΤΟ. Ας αναρωτηθούμε όμως: Η ασφυκτική εδραίωση της Ατλαντικής παρουσίας, σε μια ταραγμένη περιοχή που οι ίδιες διέλυσαν με τις ωμές επεμβάσεις τους για την δημιουργία απολύτως ελεγχόμενων ζωνών και χωρών- προτεκτοράτων με σκοπό την αναχαίτιση της ρωσικής επιρροής και την προώθηση των δικών τους γεωπολιτικών συμφερόντων, προοιωνίζεται κάτι ευοίωνο για μας; Ε, να είμαστε ειλικρινείς τουλάχιστον μεταξύ μας…

Μπορεί το ονοματολογικό να επικάλυψε αυτήν την ουσιώδη πλευρά, (εξαιρουμένου του ΚΚΕ, κανένα από τα αστικά κόμματα, αλλά ούτε και οι ναζί της Χρυσής Αυγής δεν ενοχλήθηκαν από αυτό…) υποβαθμίζοντας ταυτόχρονα και το γεγονός ότι η Ελλάδα, και μάλιστα από μια «Αριστερή», κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε γενναίες παραχωρήσεις στην Ουάσινγκτον που δεν θα τολμούσαν άλλες κυβερνήσεις χωρίς τον κίνδυνο να τους καταλογιστεί ασυγχώρητη υποτέλεια.

Αλλά, στο φινάλε, τι καλό να περιμένουμε από μια τέτοια λύση που θέτει ως προτεραιότητα τα στρατηγικά συμφέροντα της (Λυκο) Συμμαχίας; Την άνευ αντικρίσματος κολακεία –και αυτή μάλιστα πληρωμένη με δικά μας έξοδα-του αμερικανού πρέσβη Τζέφρι Πάϊατ ότι η χώρα μας είναι ο… «γεωπολιτικός μεντεσές» της περιοχής;  

Όσο για τον ανυπόφορα παρεμβατικό και επιτήδεια "ουδέτερο" ρόλο του πολυπράγμονος κ. Πάϊατ τι να πούμε; Τον εκθέτουν εν μέρει και οι κατά καιρούς αντιφάσεις του, όταν από τη μια πλευρά εκδηλώνει υποκριτικά την ανησυχία του για θερμό επεισόδιο («ατύχημα» το είπε…) στο Αιγαίο «με τόση τεχνολογία που έχει συγκεντρωθεί» εκατέρωθεν των ακτών, μην βρίσκοντας λέξη για την εχθρική Τουρκία κι από την άλλη αναπέμπει ύμνους στην κυβέρνηση, μετά την απόφαση για αναβάθμιση των F- 16 καθώς και για τις αιματηρές θυσίες στις οποίες υποβάλλεται ο ελληνικό λαός για να αντιμετωπίσει την τουρκική απειλή…

*Εντάξει θετικό το γεγονός ότι εξασφαλίσαμε σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για πάσα χρήση και ότι αυτό θα διατυπωθεί στον Καταστατικό τους Χάρτη. Αλλά, ακόμα και αυτό είναι αυτόχρημα προβληματικό και η επιτυχία μετριάζεται, διότι υποδαυλίζει εμμέσως τον σκοπιανό αλυτρωτισμό. Το όνομα Βόρεια Μακεδονία, συνειρμικά ανακαλεί αμέσως στη λογική καθενός την ύπαρξη μιας Νότιας Μακεδονίας με κοινά εθνολογικά χαρακτηριστικά που παραμένει υπόδουλη…

*Θετική επίσης η εγκατάλειψη της κωμικής προσπάθειας από πλευράς Σκοπίων να σφετεριστούν την ιστορική κληρονομιά της Μακεδονίας

*Και τώρα τα δύσκολα. Ακόμα και ο εθελόδουλος Ζάεφ με την αλεπού τον Ντιμιτρόφ, ο οποίος είναι μακράν ο οξυδερκέστερος διπλωμάτης καριέρας της πατρίδας του, παραδέχθηκαν ότι γεωγραφικά η Μακεδονία είναι μοιρασμένη στα τρία. Με ποια λογική επομένως, η ελληνική κυβέρνηση τους παραχωρεί την δυνατότητα να ονομάζονται αποκλειστικά αυτοί Μακεδόνες εθνοτικά και η γλώσσα τους Μακεδονική;

Δηλαδή, εμείς που ζούμε κάτω από την εθνική περίμετρο, από την Φλώρινα και την Καστοριά μέχρι την Δράμα και την Καβάλα τι διάολο θα είμαστε εφεξής; Τα…αλύτρωτα αδέρφια των (Σκοπιανών) Μακεδόνων; Αν αυτό δεν είναι η πανηγυρική δικαίωση του συστατικού πυρήνα του «Μακεδονισμού», τότε οι λέξεις έχουν χάσει την ψυχή τους.
Όμως οι λέξεις έχουν ιστορικό και, ειδικά στις σκοτεινές μέρες μας κρίσιμο γεωπολιτικό βάρος- δεν είναι πουκάμισα αδειανά. Και το μέλλον εκδικείται όσους σουλατσάρουν απερίσκεπτα στην μεγάλη αυλή της Ιστορίας, αγνοώντας πεισματικά ότι θα πρέπει να υπάρχουμε και αύριο σε τούτα τα χώματα.  

Δεν είμασταν εμείς οι επισπεύδοντες στο πρόβλημα αυτό, ας μην το ξεχνάμε. Κι όμως κινδυνεύουμε να κάψουμε τα καλύτερα χαρτιά μας, χωρίς ικανοποιητική λύση και έχοντας αποδεχθεί την ένταξη των Σκοπίων στους Ευρω-ατλαντικούς θεσμούς. Από τη γωνία αυτή, η Συμφωνία που πάει να δεχθεί η κυβέρνηση, δεν είναι απλά έγκλημα, όπως θα έλεγε ο Ταλεϋράνδος, είναι λάθος.  

Υ.Γ: Ο κυβερνητικός εταίρος Π. Καμμένος ασκείται καιροσκοπικά προσώρας σε άσφαιρους λεονταρισμούς. Αυτό που δεν μπορεί να αποφύγει ωστόσο, είναι το άρθρο 85 του Συντάγματος που ορίζει ρητά τα εξής:

«Τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, καθώς και οι Υφυπουργοί είναι συλλογικώς υπεύθυνοι για τη γενική πολιτική της Κυβέρνησης και καθένας από αυτούς για τις πράξεις ή παραλείψεις της αρμοδιότητάς του, σύμφωνα με τις διατάξεις των νόμων για την ευθύνη των Υπουργών. Σε καμία περίπτωση η έγγραφη ή προφορική εντολή του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν απαλλάσσει τους Υπουργούς και τους Υφυπουργούς από την ευθύνη τους».    








Πέμπτη, 31 Μαΐου 2018

Ρε, πάρτε λίγο μπρος…

Αυτόν τον Μουχαρέμ Ιντζέ, τον αντίπαλο του Ερντογάν στις τουρκικές εκλογές που ήρθε να μιλήσει στην Κομοτηνή, ένα σοβαρό κράτος θα τον σταματούσε στα σύνορα του Έβρου και μετά θα τον κατευόδιζε πίσω στην εχθρική για μας χώρα του!

Μαζί με αυτόν θα ξαπόστελνε ύστερα με τη μια και χωρίς δεύτερη σκέψη όλα αυτά τα πρακτόρια που τον υποδέχτηκαν και κάνουν τη δουλειά τους ανενόχλητα εκεί πάνω, επειδή η Αθήνα κοιμάται.



Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018

Δημοκρατία δεν είναι αυτό που νομίζεις…

(Δυστυχώς) οι Ιταλοί σε αυτές τις εκλογές ψήφισαν στις κάλπες το κόμμα του Γκρίλο και τη Λέγκα του Βορρά. Όμως αυτό ψήφισαν. Και πάει μετά ο Πρόεδρος της «Δημοκρατίας» τους και με ένα συνταγματικό πραξικόπημα, ακυρώνει το εκλογικό αποτέλεσμα και αρνείται να δεχθεί τον διορισμό του υπουργού Οικονομικών, επειδή, λέει, είναι ευρωσκεπτικιστής και «δεν θέλει- ο Πρόεδρος λέμε…- να παίξει με τις αποταμιεύσεις των Ιταλών»! Που έχει τόση φτώχεια στην κατά τα άλλα «τρίτη οικονομική δύναμη της Ε.Ε», δεν τον πειράζει καθόλου…

Τόσο αναίμακτα, τόσο αποτρόπαια συντελέστηκε μπροστά στα μάτια μας μια βαθειά θεσμική εκτροπή. Και πολλοί στο καφενείο όπου το σχολιάζαμε χθες, το βρήκαν απολύτως φυσιολογικό.

Αν αυτό δεν είναι το τέλος του (αστικού) Πολιτισμού που μέχρι τώρα ξέραμε δεν ξέρω τι άλλο είναι… 

Κυριακή, 27 Μαΐου 2018

Γεια σου ρε Αλάνι Πάολα! Δεν είναι ότι είμαστε ξενητεμένα εμείς τα ΠΑΟΚια εντός μας. Θεατρικά υποβλητικοί είμαστε και δεν σταματά τίποτε μπροστά στα έκθαμβα μάτια μας. Δανειζόμαστε αισθήματα στις ανάξιες πλάνες μας. Και κάπως, περνάμε αλώβητοι την ασχήμια

https://www.youtube.com/watch?v=fZzA_L1oEJY

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

Στου Προφήτη Ηλία τα (κακά) σοκάκια 

Μα, για σταθείτε λίγο… Μακεδονική Δημοκρατία του Ίλιντεν; Άντε από δω ρε. Κάτι πιο προκλητικό δεν βρέθηκε; Δεν είμαστε οι επισπεύδοντες. Ας το έχουμε αυτό στα υπόψιν. Αυτοί καίγονται. Και Σλάβοι είναι. Άμα είναι να διαλυθούνε και να γίνει η «μεγάλη Αλβανία» μαζί με το Κόσσοβο και να πάρει το μεγαλύτερό τους μέρος η Βουλγαριά, ας διαλυθούν, να ξέρουμε με ποιον έχουμε να κάνουμε.

 Έτσι κι αλλοιώς με αυτήν την Αλβανία, αφού χάσαμε τις ευκαιρίες, αργά ή γρήγορα θα μπούμε στα αίματα. Ήδη είμαστε δηλαδή αφότου ακυρώσαν τις συμφωνίες για τα χωρικά ύδατα, με αυτήν την ακατέργαστη, διεφθαρμένη, αχάριστη, ιδιοτελή και χωρίς μπέσα χώρα που προσκυνάει την Τουρκία και τα Εμιράτα. (Δεν έχουν αντιληφθεί στην Αθήνα πόσο πουλάει ο ανθελληνισμός στα Τίρανα, ώστε να τους πάρει και να τους σηκώσει τους παράνομους Αλβανούς που βρίσκουν και κάνουν στην Ελλάδα…).   

Οπότε-αν θέλουν- οι Σκοπιανοί θα μπούνε στο Δυτικό Σύστημα με το όνομά τους. Όχι με κλεμμένη ταυτότητα, σαν κλεφτοκοτάδες!   Μακεδονικό Έθνος και Γλώσσα δεν υπάρχουν! Γεωγραφικώς έχουν τα δίκηα τους. Τα υπόλοιπα, δεν τα λένε ούτε οι γριές όταν μεθάνε.

Δεν τα υποστηρίζουν καν αυτά τώρα πια, ούτε στα χωριά της Δυτικής Μακεδονίας, από την Αριδαία και την Βεύη, μέχρι το Ξυνό Νερό και το Βίτσι. Κάτι πληρωμένοι ιδιοτελείς- θυμάται κανείς το Ουράνιο Τόξο;-  προσπαθούν να συντηρήσουν μια φωτιά σβυσμένη.


Εντάξει, είμαστε ένα Έθνος σε ιστορική κόπωση. Αλλά, ως εδώ!!!  Κανείς δεν ξέρει που μπορεί να σκορτσάρει το μυαλό του αλλουνού. Και μάλλον αυτοί οι εχθρικοί γείτονες (εννοώ Τουρκία και Αλβανία) μας έχουνε φέρει στα όριά μας. Ας συνεννοηθούν το Σαββατοκύριακο οι δικοί μας για να στείλουν στα Σκόπια το μήνυμα ότι τους συμφέρει να είμαστε φίλοι τους... 

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

Ε και που πήραμε το κύπελλο; 

Κράτησε χρόνια ο θυμός του Αχιλλέα
Οι σύντροφοί μας χάνονταν μες΄ το ανελέητο φως
μπροστά στ΄ αψηλά τείχη των Τρώων
Σαπίζαν τα καράβια μας στην αρμύρα
άπραγα κάτω στις ρηχές αμμούδες του Ιλίου
Οίκτος κανείς
Μας λυπηθήκαν φαίνεται στο τέλος οι Θεοί
Βγήκε στα κάστρα τότε η Εκάβη κι αρχίνησε τους θρήνους γοερά
Τότε καταλάβαμε τι είχαμε κάνει
Ανάψαμε φωτιές
και κάψαμε τα ρούχα μας
σπάσαμε τα ξίφη στα δυό
και πλυθήκαμε με τις στάχτες
Την άλλη μέρα κινήσαμε πρωί με όσα είχαμε-χωρίς αποσκευές- για την πατρίδα.
Αμίλητοι και πικροί, εξόριστοι μέσα μας.
Που να γυρίσεις, άμα δε σε περιμένει κανείς;
Ο,τι είχαμε τ΄ αφήσαμε πίσω
Ξεπορτίζουμε τώρα τα βράδυα αλλά και που να πας;
Πιο ξένος κι από ξένο στην Ομόνοια…
Πικρό στανιό η νοσταλγία

Πότε μας κεντάει και πότε ανθίζει μέσα μας.