Πέμπτη, 16 Απριλίου 2015

Το ΚΚΕ καταλαβαίνει τους Προδότες...

Στις περασμένες εκλογές, παίρνω τηλε΄φωνο στο ΚΚΕ να δώσει ο Κουτσούμπας μια συνέντευξη στο egnatiapost, ένα σάιτ, τους εξηγώ, Απολυμένων του "Αγγελιοφόρου".
Όσο πήραν εσάς, πήραν και τους αρχισυντάκτες. Βρίσκω τον υπεύθυνο τύπου χθες στη Βουλή κι αντί να ζητήσει συγγνώμη, τον θυμό μου τον παίρνει εύκολα σαν προσβολή.
Παληά και ξεφτι(λι)σμένα κόλπα, αλλά έτσι τους μαθαίνουν ακόμα και σήμερα... Κι όταν του λέω ότι, "μόνο να σας θωπεύουνε οι αστοί θέλετε", τινάζεται απ΄την καρέκλα σαν ηλεκτρισμένος και μου φωνάζει με ψιλή φωνούλα φεύγοντας "κατάλαβα ποιος είσαι! Είσαι απο αυτούς κι εσύ!".
Ποιοί είναι αυτοί ρε νούμερο, σκέφτηκα κι έδωσα τόπο στην οργή. Αφού με κατάλαβε με τη μια το Στέλεχος...

Υ.Γ: Άντε να πεις σ΄ αυτά τα τσόφλια, προτού κατουρηθούνε απάνω τους, πόσες φορές έχουνε πάρει κάποιοι βραβείο στρατολογίας, απ΄ τα χέρια του σ. Τσολάκη το "Πως δενότανε τ΄Ατσάλι" ...
Ένας γνωστός μου πάντως, έχει δύο αντίτυπα στην Καστοριά... 17 χρονών! Στην Καλλιθέα. Τη γειτονιά όπου βγαίνουνε οι μάγκες.

Παρασκευή, 10 Απριλίου 2015

Πέφτουμε διαρκώς απ΄ένα ύψος που δεν έχει σωτηρία για μας.
Δε πα να κάνουν ο κόσμος Ανάσταση.
Η ζωή για μας νοείται μοναχά στα όρια της μνήμης.
Χρόνια Πολλά, παρόλα αυτά Αδέρφια Κοινοβουλευτικοί!

Δευτέρα, 6 Απριλίου 2015

Σκέψεις κοινοβουλευτικού συντάκτη για τη στάση της νέας Προέδρου της Βουλής, έναντι της εργασίας του.

Διαστάσεις «πολεμικής στάσης» έναντι των δημοσιογράφων που καλύπτουν, ως διαπιστευμένοι στη Βουλή, το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ, νοιώθω να προσλαμβάνει ο τρόπος με τον οποίο τους αντιμετωπίζει από την επομένη της εκλογής της, δυστυχώς, η Πρόεδρος Ζωή Κωνσταντοπούλου. Κεντρικά χαρακτηριστικά του εν λόγω τρόπου είναι δύο: ΠΡΩΤΟΝ, η σχεδόν μηδενική πληροφόρησή τους, για τα διαδραματιζόμενα εντός Κοινοβουλίου, τον προγραμματισμό συνεδριάσεων κλπ. ΔΕΥΤΕΡΟΝ, ο συνεχής δημόσιος-επίσημος αρνητικός σχολιασμός της εργασίας τους, με ισοπεδωτικό τρόπο. Στις 4 Μαρτίου, σε συνέντευξη Τύπου (η οποία αφορούσε τη λειτουργία της Βουλής αλλά δόθηκε σε εκπροσώπους όλων των Μέσων και όχι στους διαπιστευμένους συντάκτες), έκανε λόγο μεταξύ άλλων για «παραμορφωτικό φακό μιντιακών συμφερόντων που ενοχλούνται όταν η Βουλή λειτουργεί». Μίλησε για «οργιώδη παραπληροφόρηση». Είπε ότι «υπήρχε εγκατάλειψη των πολιτών στην παραπληροφόρηση και στην παραποίηση του περιεχομένου των κοινοβουλευτικών τεκταινομένων». Ενημέρωση δεν υπήρξε ούτε και ενόψει της συγκρότησης της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου, που η έναρξη των εργασιών της ανακοινώθηκε πάλι με γενική συνέντευξη Τύπου. Ανάλογη ενημέρωση δεν υπήρξε ούτε από το Σάββατο, όταν ήταν και η πρεμιέρα της Επιτροπής, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, ενώ ήδη διοργανώνεται νέα «γενική» συνέντευξη Τύπου για το απόγευμα της Τρίτης 7 Απριλίου. Μεσολάβησε, μεταξύ άλλων, και η πρώτη Διάσκεψη των Προέδρων, στις 13 Μαρτίου: Τότε, σε σύντομης διάρκειας ενημέρωση των κοινοβουλευτικών συντακτών από την Πρόεδρο της Βουλής, κατεγράφη νέα αρνητική κριτική εκ μέρους της – εκείνη τη φορά με αφορμή όσα είχαν γραφτεί σε μέρος των ΜΜΕ για τα αυτοκίνητα των βουλευτών. Δεσμεύτηκε τόσο για το συγκεκριμένο ζήτημα, όσο και για ένα περιστατικό που είχε καταγγελθεί πως συνέβη σε εκείνη τη Διάσκεψη, να δοθούν εγγράφως περισσότερα στοιχεία και, επίσης, τα πρακτικά της συνεδρίασης. Ούτε το ένα έγινε, ούτε το άλλο. Ουδεμία επίσημη ενημέρωση υπήρξε έκτοτε και για τις άλλες Διασκέψεις Προέδρων – που αντικείμενό τους είναι, ως γνωστόν, ο προγραμματισμός των εργασιών της Βουλής. Μηδενική ήταν, εξάλλου, και η έγκαιρη ενημέρωση αναφορικά με το πρώτο επίσημο ταξίδι της κας Κωνσταντοπούλου στην Κύπρο. Πρέπει να διευκρινίσω ότι το σημείωμα αυτό αποτυπώνει προσωπικές μου σκέψεις και δεν αποτελεί προϊόν συνεργασίας με τους άλλους συναδέλφους, που από το πρωί ως το βράδυ εργάζονται προσπαθώντας να καλύψουν το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ, με τον καλύτερο –όπως τον κρίνει ο καθένας/καθεμία- τρόπο. Γιώργος Σ. Μπουρδάρας

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2015

Κεστρίνη



Θα μας πάρει καμιά φορά ο θάνατος στα πλάγια, λέω και θα μας βρούνε μετά από καμιά σαρανταριά αιώνες στις ερημιές του Γράμμου, ν ασπρίζουνε τα κόκκαλά μας, υπό βροχήν.
Ασκεπείς και άφοβοι καθώς θα είμαστε, δε θα μας κλάψει κανείς.
Βαρειά μπεράτια θ΄ ακούγονται απ΄ τα βόρεια της Κεστρίνης για μας τους έρμους.
«Ήρθε ο καιρός να φύγωμε, Ροδιά μου, Ροδιά μου…».
Τόσους καλούς, τόσην ξενητειά πως την αντέχει άραγε ο κάτω κόσμος;
 Στα γυαλιά απαρηγόρητοι τώρα χορεύουμε
Κάθε φορά που αποχαιρετάμε κάθε τόσο τους αγαπημένους
Τόσο πολύ είναι πια το πένθος μας, που φτάσαμε να ζούμε με τη νοσταλγία του θανάτου.
Άντε μωρέ Κατερίνα. Πουλί ξενητεμένο, πουλάκι μου.
Να πας στο καλό κούκλα μου και χαιρετίσματα στους δικούς μας.
Κρίμα, που τελειώσανε τόσο νωρίς οι επινοήσεις...

Y.Γ! "Ποιος είδε τέτοιον πόλεμο
να πολεμούν τα μάτια
δίχως ντουφέκια και σπαθιά
να γίνονται κομμάτια"

Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2015

Ας ελπίσουμε αυτήν τη φορά ν΄ αλλάξει το έργο

Την έχουμε φασκελωμένη αυτήν την κοινωνία, εμείς οι συνεπείς. Εμείς που είμαστε το χάλκινο γέννος της ευθύνης. Υπηρετήσαμε στα σύνορα απο επιλογή, είτε από φρονήματα, ζούμε στο νοίκι απο τη βαρειά μας αξιοπρέπεια που δεν επιτρέπει κάτι "περισσότερο",  μεγαλώσαμε παιδιά κι άμα λάχει πληρώσαμε όλες τις δόσεις του ΕΝΦΙΑ σε τούτη τη μητριά Πατρίδα. Με κανέναν πούστη κοινώς, δε φάγαμε τίποτε!
Ορισμένοι λένε, πως αν αποτύχει ο ΣΥΡΙΖΑ, η τελευταία ευκαιρία αστικής διαχείρισης, θα΄ ρθούνε στα πράγματα οι Ναζήδες. Μαλακίες! Αυτά τα λέει η ΔΕξιά του Σαμαρά. ΔΕν έχουν να φοβούνται αυτοί απο την ακροδεξιά εκδοχή τους. Στο 32,5% παρέλαβε τη Δεξιά η χούντα, στο 55%, αγνή και αμόλυντη με τον...Εθνάρχη την παρέδωσε.
Αυτοί οι μαλάκες, με τη συνηγορία του Βενιζέλου, στήσανε συνθήκες εμφυλιοπολεμικές στη χώρα. Και τώρα που κατέρρευσε όλόκληρο το οικοδόμημα τους, δε ξέρουν που να κρυφτούνε. 
ΔΕΝ Ψηφίζω ΣΥΡΙΖΑ για να ξηγηθώ καθαρά. Είμαι κομμάτι πιο πέρα.
Στηρίζω, όμως μια κυβέρνηση της Αριστεράς που λογαριάζει ότι πρέπει να διαπραγματευθεί μια καλύτερη μοίρα για όλους εμάς που αναπνέουμε με δυσκολία στα ορυχεία της μισθωτής εργασίας. 
Προφανώς και θα βάλουμε πλάτη- πάλι προσωπικά μιλώ. Εμείς την πέτρα μας, κάπως την κουβαλήσαμε. ΔΕ γίνεται ρε μάγκες να ζήσουνε σκλάβοι σε τούτον τον τόπο τα παιδιά μας!
Όθεν το αίτημα είναι ένα και...διπλό: Δικαιοσύνη και Ελευθερία! 
Να γυρίσει λίγο ο αέρας σε τούτο το "μαγαζί" και ν΄ αλλάξουνε λέω, λίγο οι διαθέσεις.


 ΑΚΗΣ  ΠΑΝΟΥ
Πες μου παππού, πες μου παππού
Αυτός ο κόσμος πάει που
Και του δικού σου του σκοπού μάθε μου την αξία
Να σε συλλάβω δεν μπορώ μυαλό δεν έχω κοφτερό
Ήμουν κι έμεινα μωρό στην κυριολεξία

Πες μου γιαγιά, πες μου γιαγιά
Γιατί αν δεν έχουμε μαγιά ότι κι αν κάνουμε γιαγιά
Η ζύμη δεν φουσκώνει
Και πες μου σε παρακαλώ όταν τ’ αλεύρι είναι καλό
Πως αβγαταίνει το κιλό και βγαίνουνε δυο τόνοι

Πες μου μπαμπά, πες μου μπαμπά
Τον κόσμο με τον αραμπά γιατί να τον ταράξεις
Τώρα δεν πιάνεται μπαμπά πετάει τρέχει κολυμπά
Μ’ ένα λαχάνιασμα μπαμπά στις σκέψεις και στις πράξεις

Πες μου μαμά, πες μου μαμά
Γιατί όταν πάω σινεμά,
Ενώ αλλάζω σινεμά το έργο δεν αλλάζει
Κι έρχεται ο άγριος μαμά για νταηλίκι ψήνει τον ήρεμο μαμά
Τον τρώει κι ησυχάζει

Πέστε μου όλοι σας καλέ
Πως κάνουνε στο κυριλέ τα πάντα οι μεγάλοι
Και τα στραβόμοιρα καλέ τα κρύβουν σε Γεντί Κουλέ
Έτσι και κάψουν ναργιλέ και στρώσουνε κεφάλι
Να χαχανίσουν τη ζωή και τούτη κι όποια άλλη

Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2015

Ο τελευταίος πυρετός

Άκης Πάνου. Γιάννης Παλαιολόγου παίζει μπουζούκι. Γ. Μαργαρίτης τραγούδι.

Δε ξέρω πως γίνεται να το πω πιο απλά...

https://www.youtube.com/watch?v=S2Zz_jErmL4



Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Ας πω κι εγω δυό λόγια

Κρίμα που λείπει η Κατερίνα από τούτην τη γιορτή. Προσωπικώς μιλώντας, ήταν η τελευταία έντιμη ρεπόρτερ στο μικτό πληθυσμό της αίθουσας. Και χωρίς να κάνει σημαντικές εκπτώσεις.
Δε ξεσκόνιζε την πλάτη των πολιτικών αστέρων. Είχε χάρη. Και χαιρόταν τα πολιτικά γεγονότα σαν παιδάκι που έλεγε τα κάλαντα. Βαρειά κουβέντα θα πω, αλλά, ήταν η πιο ενστικτώδης επαγγελματίας που γνώρισα μέσα στους συντάκτες. Πιο πάνω ακόμα κι από τον αγαπημένο Διακογιάννη!
Γι΄ αυτό τα βρίσκανε λέω, οι δυό τους. Και γι΄ αυτό την αγαπούσε υπέρμετρα ο Αλιβιζάτος μιλώντας τρυφερά για το "Κατερινάκι".
Και επειδή προφανώς, είχε πάντα πληροφορίες, όταν άλλοι κάνανε αναλύσεις, είχε τη γενναιοδωρία και την καλοσύνη να τις μοιράζεται με τους δημοσιογράφους. Αυτό που το πας...
Σε τούτο το ανταγωνιστικό επάγγελμα, υπόψιν, όπου κάποιοι κινούνται με τη λογική "θα σας γαμήσω όλους" κι είναι ανυπόφοροι στη μοιρασιά.