Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2019

"Τα μικρά ψάρια ταΐζουν τους πρόσφυγες"

Ένα εξαιρετικό ρεπορτάζ που υπογράφει η Δημοσιογράφος Ανθή Παζιανού από την εφημερίδα "Καθημερινή" της Τετάρτης 20 Φεβρουαρίου 2019. Αυτά είναι αδέρφια!..

20s1psar



Ξεκινά το μεροκάματο στις 4.30 το πρωί με τους συναδέλφους του και φτάνει στο λιμανάκι της Παναγιούδας, στη Λέσβο, λίγο μετά τις 4 το απόγευμα. Οσο αργούν τόσο περισσότερα ψάρια πιάνει. Χθες ήταν πολλά, ανάμεσά τους κι ένας αστακός. Ο 35χρονος Κώστας Καραμανώλης κάθε απόγευμα που επιστρέφει στο λιμάνι με το καΐκι του, εδώ και ενάμιση χρόνο, δίνει τα μικρότερα ψάρια, «αυτά που τρώνε οι γλάροι, αλλά παλιότερα τα τιμούσαν οι φτωχοί», όπως λέει, σε προσφυγόπουλα και ντόπιους, που τον περιμένουν στο λιμάνι με σακούλες ανά χείρας.
Χθες το απόγευμα, οι «ωφελούμενοι» του Κώστα Καραμανώλη ήταν τυχεροί, πήραν πολλές σαρδέλες. «Ελα, Ω3 που σας δίνω σήμερα», τους φώναζε ο ψαράς, καθώς γέμιζε τις σακούλες.
Μεγάλωσε στη βάρκα και στα καΐκια, γιατί ο πατέρας του είναι ψαράς. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και αυτή την περίοδο παρακολουθεί το παιδαγωγικό πρόγραμμα της ΑΣΠΑΙΤΕ. Μέχρι το 2010 ήταν συμβασιούχος στα προγράμματα stage του υπουργείου Αιγαίου και μετά επέλεξε να ασχοληθεί με την αλιεία, καθώς «λόγω της ανεργίας και επειδή είχαμε παντρευτεί και έπρεπε να δούμε το σπίτι, αποφάσισα να ασχοληθώ επαγγελματικά το 2011».

Κάθε απόγευμα, προσφυγόπουλα και ντόπιοι περιμένουν με σακούλες ανά χείρας τον Κώστα Καραμανώλη να επιστρέψει στο λιμάνι με την ψαριά του.
Εχει ένα γιο, τον Γιώργο, πεντέμισι ετών, με τη γυναίκα του την Αρετή, που έχει σπουδάσει μαθηματικός, αλλά δουλεύει στο ΚΥΤ Μόριας και σε λίγο περιμένουν το δεύτερο παιδί τους, μια κορούλα. Στην αρχή ήταν δύσκολα. «Τώρα με την τράτα (σ.σ. βιντσότρατα) είναι καλύτερα, γιατί από το 2010 το εργαλείο αυτό είχε σταματήσει.
Ξαναδόθηκε άδεια τον Οκτώβριο του 2017 με διαχειριστικό σχέδιο», εξηγεί. Δουλεύει στην τράτα από τον Οκτώβριο έως το τέλος Μαρτίου. «Από την αρχή, πριν από ενάμιση χρόνο που πήραμε την τράτα, ξεκινήσαμε να τους δίνουμε γιατί τα πετάξαμε κάποιες φορές, επειδή δεν πωλούνται.
Παρόλο που αυτά τα μικρά ψάρια κάποτε τα έτρωγαν και έχουν πολύ καλά συστατικά. Αποφασίσαμε άμεσα να τα κρατήσουμε. Ετσι κι αλλιώς, τα προσφυγόπουλα έρχονταν για βόλτα τα απογεύματα, επειδή το λιμανάκι είναι κοντά στο ΚΥΤ Μόριας, και μας ζητούσαν να τους δώσουμε κάτι για φαγητό. Οπότε βρήκαμε τη λύση», αναφέρει.
Η ανταπόδοση
Και τονίζει: «Εμείς όμως δεν ξεχωρίζουμε Ελληνες και ξένους. Σήμερα, για παράδειγμα, ήρθε ένα παιδί και μου άφησε μια ρετσίνα επειδή του έδωσα προχθές ψάρια. Και τα προσφυγόπουλα ή οι γονείς τους έρχονται κάποιες φορές να μας δώσουν φρούτα επειδή δώσαμε ψάρια. Φυσικά δεν τα παίρνουμε, αυτοί τα έχουν περισσότερο ανάγκη». Και σκέφτεται ότι κάποια από αυτά τα παιδιά δεν έχουν φάει ποτέ στη ζωή τους ψάρι.
Ο Κώστας Καραμανώλης στο παρελθόν είδε τα δίχτυα του κάποιες φορές να καταστρέφονται από πρόσφυγες που έψαχναν για ψάρια. «Ανταλλάξαμε τα λόγια μας, είχαμε τα νεύρα μας, αλλά τους καταλαβαίνουμε. Πάνε αυτά, τελείωσαν, μας κατάλαβαν και αυτά συμβαίνουν. Για μένα το σημαντικότερο είναι τα παιδιά αυτά που μένουν τόσους μήνες εδώ να πάνε όλα σχολείο, για να μη γίνουν παραβατικά και να μπορέσουν να προχωρήσουν στη ζωή τους».
Έντυπη

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019

Για να μην το κουράζουμε.

Είναι τόσο λίγος ο Κυριάκος, ένας Γκιούλιβερ με χίλια σχοινιά δεμένος, κι είναι τόσο ανύπαρκτη η Φώφη- σοσιαλιστικό κόμμα χωρίς μια έστω σοσιαλιστική πρόταση γίνεται;- ώστε άμα σταματήσεις δέκα ανθρώπους στον δρόμο και τους ρωτήσεις τι θυμούνται από όσα λένε, οι ένδεκα θα σηκώσουν αμήχανα τους ώμους.
Το μοναδικό τους επιχείρημα, που εκπορεύεται από τα μέσα που ελέγχουν ο Μαρινάκης με τον Αλαφούζο είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να φύγει "επειδή κούρασε"...

Αρκεί να δεις και μόνο τις φάτσες αυτών που το λένε, ώστε να γυρίσει αμέσως το επιχείρημα καταπάνω τους. Δηλαδή ο Βρούτσης ας πούμε που ήταν υπουργός Εργασίας και γάμησε τους μισθούς μας ή ο "μετριοπαθής" Χατζηδάκης που κατάπινε αμάσητες όλες τις μαλακίες του ΔΝΤ, θεωρούν ότι επειδή για λίγα χρόνια πέρασαν στην αντιπολίτευση, το... μάτι μας ξεκουράστηκε από την θλιβερή παρουσία τους; Κι ας μην αναφερθούμε καλύτερα σε κάτι "πουθενάδες", τύπου Σκανδαλίδη, Λοβέρδου, Βενιζέλου...

Προτάσεις είναι η αλήθεια δεν έχουν. Εξόν αν θεωρείται πρόταση το "θα μειώσουμε τους φόρους και η Οικονομία θα πάρει μπρος" που επαναλαμβάνουν στερεότυπα και πληκτικά με μια πίστη μεταφυσική στην οποία μας καλούν να προστρέξουμε. Οι τύποι είναι βαρειά ανεπαρκείς. Και μονάχα για την καρέκλα νοιάζονται.

Και γι΄ αυτό και κάνουν τον, επίσης ανεπαρκή, αλλά πιο μανουβραδόρο από αυτούς Τσίπρα, με την βαρύτερη ανεπάρκειά τους, να φαντάζει τεράστιος. Αυτά. τα απλοϊκά...  
Αηδία...

Το θέμα, ή τουλάχιστον ένα από τα βασικά θέματα στην ημερήσια δημοσιογραφική και πολιτική διάταξη της επικαιρότητας κατά την ταπεινή μου γνώμη, θα έπρεπε να ήταν οι παραδοχές του Θόδωρου Τσουκάτου, του οποίου η υπόθεση κομματικού χρηματισμού, ήχθη επιτέλους στην τελική δικαστική της φάση.

Οι αφοπλιστικές παραδοχές του- για να σώσει το τομάρι του βεβαίως. Πάησαν οι παληές εποχές όπου κυκλοφορούσε υπομειδιών σαρδόνια στα κομματικά συνέδρια και με Πολάκειο ύφος, υπονοούσε στους δημοσιογράφους "σας έχω"!.. - θα ήπρεπε να μας απασχολούν σήμερα σοβαρότερα από τις επιλογές του/της κάθε αλαφροκάνταρου πολιτευτάκια.

Θα μπορούσαμε να βγάλουμε ένα ηθικόν δίδαγμα για τα κόμματα που στηρίζαμε τότε (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ), τους εκπροσώπους μας στη Βουλή, για το πολιτικό μας σύστημα εν γένει, αλλά και για τον εξαίρετο δημοσιογραφικό αθέρα που ξεσάλωσε τώρα και έχει μετατραπεί σε μηχανή παραγωγής μίσους κι έπαιρνε τότε "πάρε- βάλε" τα non paper που τα πούλαγε στις συσκέψεις για τα Σαββατιάτικα φύλλα σαν αποκλειστικά.

Κυριαρχεί πλέον στην Δημοσιογραφία - επειδή δεν τους μάζεψε κανείς κι ούτε τους ζητήθηκε πραγματικά ποτέ ένα της προκοπής Πόθεν Έσχες- το ήθος αυτών των αγραμμάτων που πλούτισαν εκείνες τις εποχές και νομίζουν ότι επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ τα σκάτωσε, έχουν το δικαίωμα να βγαίνουν σήμερα στο μεϊντάνι και να ασκούν κριτική, λες κι είναι τίποτε παρθενόπες. Ακόμα κι ορισμένοι λαδοπόντικες πολιτιικοί είναι πιο σεμνοί από αυτούς...

Και το ΣΚΑΝΔΑΛΟ της Siemens; Θα ξεχαστεί κι αυτό στ΄ αποκαΐδια της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας.
"Το Πολίτευμα της Ελλάδας είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία" λέει το άρθρο 1 του Συντάγματος. Λάθος. Το Πολίτευμα της Ελλάδας είναι ένα μπουρδέλο περιωπής. Όποιος έχει την εξουσία το βγάζει τσάρκα τις νύχτες και εισπράττει τα φράγκα. Κι επειδή, ούτε γι΄ αυτό είναι ικανοί οι ιδιοτελείς και ανίκανοι πολιτικοί μας, δίνουν τη δουλειά στα ξένα αφεντικά ώστε να΄ χουν ήσυχο το κεφάλι τους και παίρνουν την υπεργολαβία... Αυτά είναι τα χαΐρια και τα καζάντια μας...  


Ίδια σιχάματα με τον Πολάκη, Αλλά, στην εξίσωση ποντάρουν…

Διαβάζω από τα δίκτυα:

«Να παρέμβει για τα δάνεια της “Σύριζα Bank” (σ.σ: εννοεί την Τράπεζα Αττικής) σε μέλη της κυβέρνησης, αλλά και φίλους, με ευνοϊκούς όρους ή ανύπαρκτες εξασφαλίσεις, αγνοώντας τους κανόνες της τραπεζικής πρακτικής, ζητά η Εύα Καϊλή από τον επικεφαλής της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι».

Συγκρατιέμαι με το ζόρι να μην κάνω κάνα σχόλιο που θα θεωρηθεί αυτόχρημα σεξιστικό και μένω στην ουσία. Ναι να παρέμβει ο Ντράγκι. Να επέμβει και το ΝΑΤΟ άμα λάχει και να μπουκάρει κι ο αμερικανικός ΣΔΟΕ. Nα γίνει της πουτάνας!

Και να ξεσκονίσει και τα δάνεια που πήρε το κόμμα της, όπως και η ΝΔ και τα δάνεια που παίρνανε τόσα χρόνια οι βουλευτές και τα στελέχη των κομμάτων αυτών- από αυτά δηλαδή που ενέκρινε αθρόα στις παληές καλές εποχές κάθε βδομάδα η «Διάσκεψις των Προέδρων»…-  από τις «συστημικές» (σ.σ: με την χειρότερη σημασία ο όρος…) Τράπεζες και να μας ειπούνε για πόσα μας υποθηκεύσανε έναντι μελλοντικών χρηματοδοτήσεων. Να παρέμβει ο Ντράγκι για όλα τα δάνεια που πήραν «αέρα» οι κρατικοδίαιτοι «επιχειρηματίες» και τα αρμυρίζουνε τώρα στις Ελβετίες και τα Καϋμάν για να μας φτύνουν την αναίδειά τους κατάστηθα… Αυτοί που είχανε στην αυλή τους πολιτικιές (σ.σ: επίσης με την χειρότερη δυνατή και την αρχαία σημασία του όρου λέξη) σαν την Εύα- αρσενικές και θηλυκές εννοείται…- για να τους ξαλαφρώνουνε στα σεκλέτια τους, οσάκις, τους αργούσανε και δεν έπεφταν τα δανεικά του αέρα εγκαίρως για τα κότερα και τις σκόνες .  


Άσε ρε Καϊλή. Άντε να τινάξεις καμιά ελιά κυρά μου… 

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019

Ας ιδιωτικοποιηθούν

"(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους"!..


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995

Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019

Δεν είναι ότι κερδίσαμε τον Ολυμπιακό σήμερα. Την πιο μισητή ομάδα στην Ελλάδα. Έχει ξαναγίνει. Και θα το σηκώσουμε στην Τούμπα! Έπρεπε να τους καταγαμήσουμε, λέω! Να μην ξανασηκώσουνε για τα επόμενα πολλά χρόνια κεφάλι. Αυτά τα πουσταριά που παίζουνε τα πρωταθλήματα στη γειτονιά τους και πάντα με τους όρους τους και μας λένε εμάς πως όταν ο ΠΑΟΚ κατεβαίνει από τα Τέμπη χάνει. Ολούρμου ρε!..

Αξίζαμε όμως, λέω, να πάρουμε μερικά βαρειά πρωταθλήματα όταν επέλαυνε ο αέρινος Κούδας. Εγώ αυτό πιστεύω. Εκεί αναχαιτίσανε τον ΠΑΟΚ όλες αυτές οι Νότιες χούντες. Και κάπου, εκεί εμείς, γινήκαμε ανυποχώρητα δίκαιοι.

Τρίτοι απ΄ το τέλος- για υποβιβασμό!- είμασταν μια φορά στο ελληνικό πρωτάθλημα με τις διαιτησίες που μας έπαιζε το γαμημένο Λεκανοπέδιο κι ο αείμνηστος Παρίδης, αυτό το δαιμόνιο "Εφτάρι" μας, χόρευε την άμυνα της Μπάγιερν υπό βροχήν. Τότε που αυτός ο κλασμεντζές ο Αουγκεντάλερ χτύπησε τρεις φορές το ίδιο μπέναλτι και μας αποκλείσανε στην ισοπαλία οι βρομιάρηδες οι Γερμανοί. Γυρίσαμε σπίτι μούσκεμα, αλλά, υπερήφανοι.Δεν κερδάει πάντα ο καλύτερος...Και δεν υποβιβαστήκαμε στο εσωτερικό χαμούρες!

Δεν είμαστε ρε εμείς ΠΑΟΚ,από μόδα. Αυτό θέλω να πω... Δεν υπάρχει μεγάλη Ομάδα τόσα χρόνια μακριά απο τίτλους κι αντί να μικραίνει αυτή να μεγαλώνει. Για σκεφτείτο (τιναφτόρε!) λίγο χαϊδοκώληδες Νότιοι... Ο ΠΑΟΚ είναι η πιο ακμαία ιαχή σ΄ αυτό το κουρασμένο κράτος!

Υ.Γ: Δεν πιστεύουμε στους ίδιους Θεούς. Και δεν θα το πάρετε ποτέ χαμπάρι γιατί και για τον λόγο που εμείς είμαστε ΠΑΟΚ. Κι άσε το κόμμα και τον Στέλιο. (Για το ράγισμα στην φωνή της Ελένης Βιτάλη, ίσως, αλλά ούτε πάλι). Ούτε κι εμείς ξέρουμε τα σκοτάδια απ΄ όπου ερχόμαστε.
Και δεν πρόκειται ποτέ να μπούμε στον κόπο των εξηγήσεων.
Ο κόσμος, αφετέρου, είναι γεμάτος χαροκαμένες και καρπετόκολες υπάρξεις. Κάτι γελοία pay roll που δεν ξέρουνε που έχουνε χαρίσει την κωλοτρυπίδα τους, αλλά, σε κάθε περίπτωση, είναι σινεφίλ... Τους καϋμένους...

Υ.Γ: Ο πιο καλύτερός μου φίλος που μου βάφτισε τον γιο μου, είναι Δραπετσωνίτης γέννημα- θρέμμα και Ολυμπιακός και Κομμουνιστής! Κάτι Ναζήδες Καραπαππάδες και Καρπετόκολους, όπως μου λέει, τους έχει γραμμένους στ΄ αρχίδια του. Ε, α γειά σου του λέω κι εγώ. Γιατί αυτά τα μουνόπανα της Θύρας τέσσερα του ΠΑΟΚ δεν πάνε πίσω φίλε... 

Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2019

Η ζωή είναι ένα μελόδραμα για ενηλίκους...

Τον έναν τον διόρισε ο (παππούς) Μητσοτάκης εκεί γύρω στο ΄92 επικεφαλής στην προβληματική «ΕΛΙΝΤΑ». Μάζευε τα μεσημέρια τους «κατωτέρους», όπως γράφτηκε τότε στο (παληό…) «ΠΟΝΤΙΚΙ» κι ασκόντουσαν στην σκοποβολή απάνω στα ψυγεία, γεγονός που ούτε την ψύξη τους βελτίωσε, ούτε και την εταιρεία από την δύσκολη θέση ωφέλησε…

Τον άλλον τον ανέσυρε, με την αίγλη τού, ντεμέκ χαρισματικού, από τα βάθη της κομματικής επετηρίδας- και το΄ χει σκυλομετανοιώσει βέβαια…- ο Αλέκος Αλαβάνος. Έναν άνθρωπο που πέρασε τον περισσότερο καιρό του μαθαίνοντας κυρίως να χρησιμοποιεί τους αγκώνες του, παρά να ασχοληθεί με τα γράμματα.

Άνθρωποι και οι δύο, χωρίς την πίεση του βιοπορισμού. Ενταγμένοι δηλαδή, σε μια ειδική μορφή ανεργίας. Απ΄ όλες τις πλευρές ανώριμοι. Σε τέτοιον βαθμό, ώστε να μην έχουν επίγνωση του κυνισμού τους. Παρ΄ τον φλώρο και χτύπα τον μπούλη... 

Τσίπρας και Καμμένος. Η εισαγωγή της πολιτικής ζωής στην κουλτούρα των συνεργασιών, αποδείχθηκε ευθέως ανάλογη του κακού προηγούμενου: Σαμαράς- Βενιζέλος. Για τα μπάζα σύμπαντες και με συνοπτικές διαδικασίες!!! 

Τα σπάσανε τώρα με Καβάφη ο ένας με Ματρώζο ο άλλος. Αγνοώντας, ότι η ζωή είναι ένα μελόδραμα για ενήλικους…

(Υ.Γ: Βέβαια, όποιος ζει κλάνοντας, πεθαίνει χέζοντας...)  





Αν ο Μπακογιάννης είναι η ανανέωση, κάτι δεν πάει καλά…

Υπάρχουν χίλια φάρμακα για την αθλιότητα και για την φτώχεια κανένα. Πώς να βοηθήσεις αυτούς που αρνούνται στις μέρες μας να πεθάνουν από πείνα; Ούτε κι ο Θεός ο ίδιος δεν μπορεί να καλυτερέψει τη μοίρα τους.

Επειδή αυτά τα πράγματα είναι δύσκολες έδρες, κάτι σαν της Τούμπας και του ΠΑΟΚ, ας πούμε, ο Κώστας Μπακογιάννης, και οι άνθρωποι που τον συμβουλεύουν, τώρα που κατεβαίνει για υποψήφιος Δήμαρχος Αθήνας, σκέφτηκε να επενδύσει στην στρατηγική του φόβου.

Για να πείσεις τον άλλον ότι αξίζει κάτι καλύτερο, θέλει κόπο και σχέδιο. Οπότε, άσε καλύτερα, σου λέει, ας επιστρατεύσουμε τις παληές δοκιμασμένες συνταγές. «Πούλα φόβο». «Περπάτα με τον διαβόητο χρυσαυγίτη στον Άγιο Παντελεήμονα», χωρίς να τρέχει τίποτε αδερφέ, «δεν ζητάμε εμείς πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων» ή κάπως έτσι, όπως είπε, και υιοθέτησε με πιο εξευγενισμένα χαρακτηριστικά και την νεανική σου φάτσα βεβαίως και σε χαλαρό στυλάκι, «με την Σία είμαι καψούρης» ας πούμε(…), που δείχνουν πόσο απέχεις από την ημιλιπόθυμη τάξη των παλαιών πολιτικών, σύσσωμη την ακροδεξιά θεώρηση των πραγμάτων.

Ας του πει κάποιος ότι η Αθήνα, όπως δήλωσε στο News 247, δεν είναι η πόλη όπου κυριαρχεί ο φόβος. Κι αν συμβαίνει αυτό, ο ίδιος δεν μπορεί να κάνει τίποτε.
Χθες το βράδυ για παράδειγμα που στάθηκα αργά μετά τη δουλειά στον νυχτοφύλακα της νικοτίνης τον περιπτερά στη γειτονιά μου στη Νέα Σμύρνη για ν΄ αγοράσω τσιγάρα, τον είδα ζορισμένο.
-Κρύο Φίλιππα; Τον ρωτώ
-Το κρύο δεν το φοβάμαι Γιωργάκη μου, μ΄ απαντά. Την φτώχεια φοβάμαι.
Και να φανταστείς κυρ- Κώστα μου (Μπακογιάννη…), πως τον έχουνε κλέψει δυό φορές…


Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2019

Μάλλον ήρθε η ώρα να μειωθούν οι διοικητικοί υπάλληλοι του ΕΔΟΕΑΠ  

*Περασμένη Τετάρτη, στον ΕΦΚΑ στην Ακαδημίας, με πολύ ζόρι, αλλά με πολύ μεγάλη κατανόηση από τον προϊστάμενο και τις υπαλλήλους, βγάζω με τη μια (σε μισή ώρα) τα δύο παιδιά μου από το Ταμείο της συζύγου για να τα επανεντάξω στην δική μου "προστασία". Παρεμπιπτόντως: "Ρε φίλε!- μου λέει ένας υπάλληλος. Πέστε του ΕΔΟΕΑΠ να γίνονται αυτά ηλεκτρονικά...Τους το΄ χουμε πει τόσες φορές". Και να χαθούνε θέσεις αργομισθίας; σκέφτομαι... Που θα βρούνε δουλειά μετά τόσα καλόπαιδα που δεν έχουνε μάθει ποτέ τι σημαίνει στη ζωή να κοπιάζεις...

*Πέμπτη βγαίνω κι εγώ επιτέλους με επίσημη βεβαίωση από το σύστημα του ΙΚΑ χαμηλά στην Καλλιθέα, μετά από 5 ώρες αναμονής (εντάχθηκα στο ΙΚΑ διότι ως εργαζόμενος σε site, στο reporter.gr συγκεκριμένα επί σχεδόν τριετία, μετά από τόσα χρόνια η γαμημένη μας ένωση δεν μας αναγνώριζε ως δημοσιογράφους- κι ας υπέγραφα εγώ τα κείμενά μου μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα που είναι η ηλεκτρονική δημοσιογραφία...)

*Παρασκευή παγαίνω τα χαρτιά μου στον ΕΔΟΕΑΠ. Είναι τέσσερις παρά κάτι λεπτά. Ε, σκέφτομαι χρόνος επαρκής. Κι είμαστε μόνο δύο άτομα. Μπροστά μου ένας που τον ξέρω κι ούτε που θέλω να τον χαρακτηρίσω συνάδελφο. Ένας δούλος. Η ψώλα που τον εξυπηρετεί με βλέπει που περιμένω υπομονετικά. Και δεν λέει τίποτε. Και μόλις τελειώνει με τον γλύφτη, σηκώνεται και κλείνει τα φώτα. "Κλείσαμε" μου λέει με όσο γινόταν βαρειά ενόχληση "δεν μπορώ να ασχοληθώ μ΄ εσάς"! Και χάνεται -στραβωμένη κιόλας!-στα γραφειοκρατικά της βάθη...
Ευτυχώς, δίπλα, η συνάδελφός της Λένια Μπαλοπούλου και αξίζει να αναφέρω τ΄ όνομά της εργαζόταν ακόμα έστω για αυτά τα λίγα γαμημένα λεπτά με συνέπεια.  Πήρε τα χαρτιά μου, και συμπλήρωσα την αίτηση επανένταξης στο Ταμείο. "Δευτέρα με Τρίτη τηλεφωνείστε μου να σας πω τα νέα" μου λέει ευγενικά. Ένοιωσα ξανά άνθρωπος.

*Έδωσα τράτο. Και πήρα Τρίτη. Και δεν είμαι ακόμα ξανά στο Ταμείο, όπως μου΄ πε γιατί "δεν είχε νέα ακόμα από τον έκτο"... Λοιπόν δεν είμαι ακόμα στο ξεσκισμένο Ταμείο... Γιατί δεν το΄ χει δέσει ακόμα το θέμα "ο Έκτος". Με αυτούς τους επαγγελματίες δημοσιογράφους πρέπει να είναι κανείς φιλύποπτος, βλέπεις. Διότι είναι κακότροποι. Άσε που άλλοι κάναν ακριβοπληρωμένες πλαστικές την ώρα που εμείς το συζητούσαμε για βαρειά καρκινοπαθείς. Αλλά,δεν μπορεί ένας γαμημένος δημοσιογράφος με όλα τα χαρτιά συμπληρωμένα να επανενταχθεί στο Ταμείο του...

Το συμπέρασμα που βγάζω είναι απλό: οι τύποι αυτοί γαμιούνται! Τους κοιτάζεις στα μάτια- γιατί εγώ μονάχα αυτό έμαθα να κάνω στη ζωή μου- και δεν ξέρεις εκείνη την ώρα αν πρέπει να τους σκίσεις για την ανεπάρκεια και την σκατοψυχία τους ή, επειδή αυτοί οι άνθρωποι, είναι τόσο ψυχικά ασταθείς, ώστε και να τους πάρεις αγκαλιά επειδή τα΄ χουν τόσο πολύ χαμένα εκεί μέσα...

Υ.Γ: Θα είμαι από τους πρώτους που θα υπογράψουν ένα κείμενο για να μειωθεί δραστικά το διοικητικό προσωπικό. Κι όσοι μείνουν να είναι περισσότερο ευγενείς με εμάς τα σκυλιά του πολέμου από τους οποίους βγάζουνε παριστάνοντας ορισμένοι/ες τους καμπόσους, ένα ανάξιο μεροκάματο... 

Υ.Γ: Δεν εισηγούμαι αγριότητες. Να πάρουνε την κανονική αποζημίωσή τους οι άνθρωποι που θα απολυθούνε από τον ΕΔΟΕΑΠ. Θα έχουνε μετά όλον τον χρόνο να βρούνε, όπως κι εμείς,  μια θέση στην ιδιωτική αγορά. 


Σάββατο, 2 Φεβρουαρίου 2019

Αυτή η μαφία που κυβερνά τον Πειραιά (και τον τόπο)…

Από τα Δελτία:
Κόβοντας την πρωτοχρονιάτικη πίτα της Νέας Δημοπρασίας στον Πειραιά πριν από λίγες ημέρες, ο πρόεδρος της Νομαρχιακής Ιωάννης Βοϊδονικόλας με τ΄ όνομα, ευχαρίστησε τα στελέχη του κόμματος για την παρουσία τους κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στον Βαγγέλη Μαρινάκη ο οποίος όπως αποκάλυψε αφοπλιστικά, καλύπτει όλα τα λειτουργικά έξοδα του γραφείου της οργάνωσης. Μάλιστα…

Απορία:
  • Καταγράφηκαν άραγε αυτά τα ΛΕΦΤΑ στα λογιστικά βιβλία της (καταχρεωμένης και εξαχρειωμένης, όπως και το ανυπόληπτο ΠΑΣΟΚ) Νουδούλας;
  • Εμπίπτουν στο όριο χρηματοδότησης των κομμάτων από ιδιώτες;
  • Υπάρχουν χαρτιά για όλα αυτά;
  • Είναι τα μοναδικά λεφτά που παίρνει η Νουδούλα και γύρευε ποιοι άλλοι στον Πειραιά, λόγου χάρη η «Χρυσή Αυγή», για να πουλάνε εγχρήματη «ιδεολογία», από τον συγκεκριμένο «Φαταούλα» που νόμιζε ότι τα «πακιστανικά» τηλέφωνα δεν παρακολουθούνται;
  • Πόσα παίρνουν; Εννοώ, πόσα τους δίνει;  
  • Υπόσχεται να μας κυβερνήσει ένα κόμμα (η Νουδούλα...) έχοντας τέτοιες ανομολόγητες παρτίδες; Και με ποιους άλλους χορηγούς; Ώστε αυτός είναι ο λόγος που τσαλακώθηκαν ι κομματικές υποψηφιότητες στον Πειραιά;
  • Σε ποιον ανήκει ο Πειραιάς; 
  • Μπορεί να μας πει ο Κυριάκος με ποιον τρόπο θα ξοφλήσει τα χρέη του κόμματός του;  


Οι πολιτικοί μας εκπρόσωποι...
Θα μπορούσε κανείς και να τους συγχωρέσει, αν διατηρούσαν μιαν εξευγενισμένη λύπη που μας έφεραν ως εδώ. Ωστόσο, αυτοί αρνούνται τα λάθη τους και μας προσφέρουν μια κλίμακα επιλογών ανάμεσα στην απάθεια και στην απελπισία. Ε, δεν είναι ανάγκη να μας συμπαρασύρουν στο παραλήρημά τους. Θα κρατήσουμε λέω, για πάρτη μας, σαν ατυχείς κληρονόμοι, την διαύγεια αυτής της παρακμιακής εποχής.