Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Ας πω κι εγω δυό λόγια

Κρίμα που λείπει η Κατερίνα από τούτην τη γιορτή. Προσωπικώς μιλώντας, ήταν η τελευταία έντιμη ρεπόρτερ στο μικτό πληθυσμό της αίθουσας. Και χωρίς να κάνει σημαντικές εκπτώσεις.
Δε ξεσκόνιζε την πλάτη των πολιτικών αστέρων. Είχε χάρη. Και χαιρόταν τα πολιτικά γεγονότα σαν παιδάκι που έλεγε τα κάλαντα. Βαρειά κουβέντα θα πω, αλλά, ήταν η πιο ενστικτώδης επαγγελματίας που γνώρισα μέσα στους συντάκτες. Πιο πάνω ακόμα κι από τον αγαπημένο Διακογιάννη!
Γι΄ αυτό τα βρίσκανε λέω, οι δυό τους. Και γι΄ αυτό την αγαπούσε υπέρμετρα ο Αλιβιζάτος μιλώντας τρυφερά για το "Κατερινάκι".
Και επειδή προφανώς, είχε πάντα πληροφορίες, όταν άλλοι κάνανε αναλύσεις, είχε τη γενναιοδωρία και την καλοσύνη να τις μοιράζεται με τους δημοσιογράφους. Αυτό που το πας...
Σε τούτο το ανταγωνιστικό επάγγελμα, υπόψιν, όπου κάποιοι κινούνται με τη λογική "θα σας γαμήσω όλους" κι είναι ανυπόφοροι στη μοιρασιά.

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2015



Ο ίλιγγος της απόφασης

Η συνοχή και η διάρκεια ενός συστήματος εξουσίας βρίσκεται σε συνάρτηση με την ισχύ των ζωτικών ψευδαισθήσεων που προβάλλει.

Το αξίωμα αυτό επιβεβαιώθηκε εκκωφαντικά τη νύχτα της 6ης Μαΐου, αφήνοντας πίσω του θλιβερά συντρίμμια. Χρειάστηκε μόνο μια αποφασιστική και απεγνωσμένη ματιά της λεηλατημένης πλέμπας για ν΄ αποκαλυφθεί ότι πίσω από τη διάτρητη σκηνή του παρακμιακού και σάπιου δικομματισμού, δεν υπήρχαν παρά μάσκες και ξεθωριασμένα φαντάσματα και ν΄ αρχίσει μια ταχύρρυθμη αποσύνθεση του παλαιού κόσμου που άλλαξε ακόμα και τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τη δυστυχία μας.

Σήμερα, στην κόψη του «δεύτερου γύρου», νοιώθουμε ακόμα πιο έντονα το βάρος της ιστορίας, το άχθος της ύπαρξής μας της ίδιας και αυτήν την ζωτική αμφιθυμία από την οποία υποφέρει κανείς, όταν ατενίζει μπροστά του την αυγή μιας καινούριας μέρας και διστάζει αν θα επιμείνει στις νωχελικές συνήθειες του νωθρού θεατή, ή θα προκαλέσει τις ασταθείς ισορροπίες των νέων δημιουργικών εποχών.

Ανάμεσα σε αυτά τα ακραία όρια, διεξάγεται σήμερα η μάχη της εκχειλίζουσας βαρβαρότητας με τις συλλογικές ανθρώπινες αξίες που συμπυκνώνονται στο καθολικό αίτημα για Δικαιοσύνη.

Ο,τι και να γίνει, γράφεται μπροστά μας, από εμάς, ένα νέο μυθιστόρημα που αξιώνει αυστηρότητα και προσήλωση και αντλεί το υλικό του από τα αρχεία της ηθικά και πολιτικά εξουθενωμένης μεταπολίτευσης που νοιώθουμε τώρα, μετά από μια περίοδο άσκοπων αρνήσεων, ότι εκπνέει λαχανιασμένη στο τέρμα χωρίς να βρίσκει άσυλο πουθενά.

Το ξέρουμε ότι έτσι κι αλλοιώς θα χαθούμε. Αλλά, αν είναι έτσι, ας χαθούμε όρθιοι τουλάχιστον, στην αιθρία ενός εγερτήριου συλλογικού στόχου για την παλινόρθωση της αξιοπρέπειάς μας κι όχι σ΄ ένα ζοφερό σύμπαν που ορίζουν οι εισαγόμενοι εκβιασμοί και ο μεταφυσικός φόβος τον οποίον εκτελωνίζουν κυνικά όσοι θέλουν να παραμείνει η χώρα αυτή μια ασήμαντη ευρωπαϊκή επαρχία στα χέρια μιας ποινικά υπόλογης Συμμορίας…

Πουτάνα ζωή! Είσαι μεγάλη βίζιτα. Ποιος σε γαμεί και ποιος σε πληρώνει...

Σάββατο, 3 Ιανουαρίου 2015

Η Αξιοπρέπεια, η Αλληλεγγύη, το Διαδίκτυο, η ΕΣΗΕΑ, και μια ιστορία διαπόμπευσης...

Οι ρυθμοί της δουλειάς, αυτές τις ημέρες, καταιγιστικοί ήταν... Εκτός όλων των άλλων, θετικών και αρνητικών επιπτώσεων, λειτούργησαν για μένα κάτι σαν "ασπίδα" καλύτερης σκέψης και αποφυγής "εν θερμώ" αντιδράσεων. Ο λόγος αφορά συγκεκριμένα τα όσα έγιναν με επίκεντρο και με αφορμή την περίφημη συνέντευξη του πρωθυπουργού στην ΝΕΡΙΤ. Τον ένα εκ των δύο δημοσιογράφων που κάθησαν απέναντι στον πρωθυπουργό, τον Γιώργο Ευθυμίου τον "ξέρω": Εχουμε βρεθεί σε τόπους ρεπορτάζ, όχι γύρω από τραπεζάκι με καφέ, ή φαγητό. Κοινώς, δεν είμαστε φίλοι με την κλασσική έννοια του όρου, και ως εκ τούτου τα όσα τον αφορούν σε τούτο το σημείωμα είναι βασισμένα σε αυτό που λέμε "ένστικτο". Ετσι, "ενστικτωδώς" λοιπόν θα γράψω ότι θεωρώ απολύτως απαράδεκτη την επίθεση που δέχθηκε εξαιτίας της συμμετοχής του στην εν λόγω συνέντευξη. Πληροφορήθηκα ότι η επίθεση αυτή, όσον αφορά κατ' αρχήν το χώρο του διαδικτύου, ξεπέρασε κάθε όριο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, έφθασε στο σημείο να προσλαμβάνει χαρακτήρα απειλών κατά του ιδίου προσωπικά και ανθρώπων της οικογένειάς του. Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια, ο διαδικτυακός τραμπουκισμός -κυρίως από πρόσωπα καλυμμένα με την κουκούλα της ανωνυμίας- αποτελεί κατά κάποιο τρόπο ένα είδος κανόνα. Δεν με εξέπληξε που συνέβη και στη συγκεκριμένη περίπτωση. Μ' έκανε όμως να μελαγχολήσω, καθώς "στόχος" ήταν ο Γιώργος Ευθυμίου. Είναι γνωστό, αλλά θα το επαναλάβω, πως θεωρώ τον τραμπουκισμό απολύτως απαράδεκτο φαινόμενο. Ενστικτωδώς θα πω, ότι ο τραμπουκισμός σε βάρος προσώπων όπως ο προαναφερθείς μοιάζει δύο φορές απαράδεκτος... Μπορεί κάποιος να ασκήσει κριτική σε επιλογές, ενέργειες, πράξεις ή παραλείψεις κάποιου -εν προκειμένω δημοσιογράφου-, να διαφωνήσει ή αν το κρίνει σκόπιμο, ακόμα και να τον "καταγγείλει" στην κοινή γνώμη, εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους προβαίνει σε μια τέτοια ενέργεια. Ο τραμπουκισμός είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα... Πέραν τούτων, εξεπλάγην πραγματικά όταν είδα ότι για τη συγκεκριμένη υπόθεση έβγαλε ανακοίνωση η Ενωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών. Δεν είναι δύσκολο να δει κάποιος στις λιγοστές γραμμές της επίμαχης ανακοίνωσης διάθεση στοχοποίησης του Γ. Ευθυμίου, μέσω της σχεδόν πλήρους απαξίωσής του. Είναι άλλο η θέση του σωματείου των δημοσιογράφων για τις εξελίξεις στο χώρο της δημόσιας τηλεόρασης, ή και για το ρόλο της κυβερνητικής εξουσίας στο συγκεκριμένο χώρο, και εντελώς διαφορετικό το να σχολιάζει συγκεκριμένη δουλειά συγκεκριμένου δημοσιογράφου: "...οι δημοσιογράφοι οφείλουν να λειτουργούν πρώτα απ’ όλα ως δημοσιογράφοι και να υπερασπίζονται την δημοσιογραφική δεοντολογία..." διαβάζω μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση. Αν το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ ή τα όποια μέλη του συνυπέγραψαν την ανακοίνωση θεωρούσαν ότι παραβιάστηκαν κανόνες δεοντολογίας, τότε "καταστατικά" ένας δρόμος υπήρχε. Οχι, πάντως, η "διαπόμπευση". Είναι άσχημοι οι καιροί. Και όπως φαίνεται θα έρθουν ακόμα χειρότεροι. Πιστεύω, όμως, ότι υπάρχει ακόμα χρόνος για να περισώσουμε ό,τι μπορούμε. Και να ξεκινήσουμε από την αρχή, δημιουργώντας ένα περιβάλλον Αξιοπρέπειας και Αλληλεγγύης. υ.γ. Τον δεύτερο δημοσιογράφο της συνέντευξης δεν έτυχε να τον γνωρίζω από κοντά. Γι' αυτό και δεν αναφέρομαι σ' εκείνον προσωπικά όπως συμβαίνει με τον Γ. Ευθυμίου. Από θέσεις Αρχής, ωστόσο, μπορώ να πω ότι ισχύουν τα ίδια.

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2014

Πώς δεν ανατινάχθηκε η Βουλή, το 1863!

*Απόσπασμα από το Επίσημα Πρακτικά της Β΄ Εθνικής Συνέλευσης. 
Ο Ζυμβρακάκης ανακοινώνει τις πληροφορίες του για σχέδιο υπονόμευσης της Συνέλευσης


*Και όμως εκκενώθηκε βίαια,
όταν ακούσθηκε ένας… θόρυβος!!!
*Τραυματίσθηκε ο Τρικούπης…


Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης

          Ήταν 10 Μαΐου του 1863, όταν η Βουλή, η Β΄ Εθνική Συνέλευση όπως ονομάζονταν, έζησε στιγμές, που έμειναν στην ιστορία, διανθισμένες με γέλια και ειρωνείες, όταν κάποιες συνωμοσιολογικές πληροφορίες περί ανατινάξεως της Εθνοσυνέλευσης μέσω ενός υπονόμου, συνδυάσθηκαν με έναν άσχετο  θόρυβο, προκαλώντας πανικό και ποδοπατήματα των πληρεξουσίων όπως αποκαλούσαν τότε τους εκλεγμένους αντιπροσώπους του Έθνους.
          Η Β΄ Εθνοσυνέλευση, συνεδρίαζε σε μια «σανιδόπηκτον» παράγκα που είχε ανεγερθεί δίπλα στο χώρο της σημερινής Παλαιάς Βουλής, το Μέγαρο της οποίας τότε, ανεγείρονταν ακόμα.
          Ας δούμε όμως τα κωμικοτραγικά γεγονότα από την αρχή:
          Η ανακοίνωση που έκανε από του βήματος, σύμφωνα και με τα Επίσημα Πρακτικά της Εθνικής Συνέλευσης ο πληρεξούσιος και φρούραρχος Χρήστος Ζυμβρακάκης, πληρεξούσιος Μινώας (συνοικισμού Κρητών) πάγωσε το χαμόγελο των αντιπροσώπων του  Έθνους.
          -Και πριν ή εκλεχθώ φρούραρχος της Συνέλευσης είχον μάθει τι διενεργούμενον κατ’ αυτής, όπερ έσπευσα να κοινοποιήσω εις τον τότε Πρόεδρον της Κυβερνήσεως. Δυστυχώς αι απαίσιαι αυταί φήμαι εξακολουθούσι. Ταύτην  την στιγμήν έμαθον παρά του διευθυντού της Διοικητικής Αστυνομίας ότι η Συνέλευσης διατρέχει έσχατον κίνδυνον. Προτείνω να προσληφθώσιν αυτήν την στιγμήν οι αναγκαίοι μηχανικοί και να γίνη αυστηρά και επιστημονική εξέτασις των πέριξ οικιών και ιδίως μιας εξ αυτών, εις ην υποτίθεται  ή φημίζεται ότι προπαρασκευάζεται υπόνομος σκοπόν έχουσα την ανατροπήν της Συνελεύσεως.
          Οι πληρεξούσιοι που τα άκουσαν καταθορυβήθηκαν. Μερικοί μάλιστα έσπευσαν να βγουν έξω… .................................................................................................................................................................. ............................................................................................................................................................................................
Διαβάστε περισσότερα στη θέση http://sitalkisking.blogspot.gr/2014/12/1863.html

Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

ΜΑΦΙΑ Στο Ποδόσφαιρο!

Έπειτα από διετή έρευνα, ο εισαγγελέας Αριστείδης Κορέας κατέληξε προχθες στο, πρωτογενές, για να είμαστε δίκαιοι,  συμπέρασμα, μέσα από ένα Πόρισμα 173 σελίδων, ότι το Ελληνικό επαγγελματικό πρωτάθλημα ποδοσφαίορου, ελέγχεται από μια εγκληματική οργάνωση η οποία εδώ και χρόνια αλλοιώνει τους αγώνες και ρυθμίζει κατά πως γουστάρει, τους όρους του "επαγγελματικού" τρομάρα μας, ανταγωνισμού. Εκ πρώτης όψεως- και όχι μόνο-  μιλάμε για μεγάλο σκάνδαλο και για ΜΑΦΙΑ, στην οποία, παρότι ονόματα δεν ανακοινώθηκαν, εμπλέκονται πολλοί υψηλόβαθμοι παράγοντες ομάδων, της ΕΠΟ και Διαιτητές.
Όποιος βρεί ωστόσο, μια στοιχειώδη αναφορά επ΄ αυτών στις εφημερίδες των εντιμότατων  Θέμου Αναστασιάδη και Νικολάου Χατζηνικολάου καθώς και των δορυφόρων τους, να΄ ρθει να πάρει από μένα τα κουπόνια που δίνουν στο αφελές αναγνωστικό τους κοινό που τους θεωρεί και αντιμνημονιακούς...

Υ.Γ: Προφανώς άσχετο. Αλλά πηγαίνοντας το βράδυ να πάρω από μακριά το αμάξι μου, ελέω Νταβούτογλου, άκουγα ακόμα στ΄ αυτιά μου στο Σύνταγμα την ιαχή "Μαρινάκη είσαι τρέλα/ με ριγέ Κορυδαλλού χοντρή φανέλλα". Λες; Σκέφτηκα, αναθαρρημένος...

Υ.Γ2: Υπάρχει ένα βαθύ και πηχτό αίσθημα Αδικίας στον τόπο. Κι όλα σε οδηγούνε στην αυτοδικία. Αλλά αυτή η κοινωνία, μετά από τόσα που πέρασε, αρνείται να εκπλαγεί. Σάμπως να συνήθισε στη φρίκη.
(Για τον ΣΥΡΙΖΑ τι να πει κανείς, αφού, τα έχει βρει με αυτούς που πρέπει στα "Μεγάλα"...)

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Η αλητεία του Πρώτου Θέματος

Τους έφταιξε και τους έφτιαξε αυτός ο ανόητος πιτσιρικάς με τη σακούλα που την άδειασε στο γραφείο του Πρύτανη... Λες και οι σακούλες του Αναστασιάδη, ήντονε καλύτερες!
Στο κάτω- κάτω αυτοί, "την αγάπη τους γυρεύουν/ μέσα στο σκουπιδαριό...".
Ας τραβήξουνε μια βόλτα να δούνε τι ακριβώς συμβαίνει στις Σχολές οι δαιμόνιοι ρεπόρτηδες... 
Με τον κύριο- Θέμο όμως, τι γίνεται και τον "πλαστικό" του πλούτο;
Η Ντόρα Μπακογιάννη έχει πολλές φορές καταγγείλει στη Βουλή τον εκδότη που πιάστηκε με πλαστικές σακούλες σε Τράπεζα του Κολωνακιού και μετά, στα σύνορα να κουβαλάει λεφτά.  Γιάντα δεν επιμένει τώρα στις καταγγελίες της; Τα΄χει βρει με τον κύριο Θέμο, ή... κουράστηκε να τα βάζει με το κατεστημένο;

Υ.Γ: Αφιερωμένο στο φοιτηταριό το "Καθόμουνα στου Λέντζου"με τον απαράμιλο Δημήτρη Κοντογιάννη.
Υ.Γ: 2. Άσχετο, αλλά, άϊντε να τελειώνουμε, εμείς οι Βόρειοι μ΄ αυτές τις εκκρεμότητες, του αφιλόξενου Νότου. Εδώ οι άνθρωποι με το παραμικρό, κρυώνουν. Δε μας ξαφνιάζει εμάς, καμιά αδικία. Και ξέρουμε ότι τίποτε σ΄ αυτόν τον πούστη κόσμο δεν είναι στη θέση του. Ούτε καν ο ίδιος ο κόσμος...