Κοκκινομάλλα κόρη
Ανθρωπόμορφα κήτη, πυρρόξανθες νεαρές, ιππείς έτοιμοι να ξεχυθούν μπροστά στα μάτια μας.. Μια "ζωντανή" πολιτεία, 2.500 ετών παλιά. Και οι καρυάτιδες, άλλες λεύτερες, άλλες ακόμα βαριές από στρώματα αιθάλης, μας περιμένουν να μας πουν μια ιστορία ελευθερίας και δημοκρατίας αλλά και άλλες πολλές, πολέμων, ασέβειας, κλοπών και κατοχής..
Λίγους μήνες πριν τα επίσημα εγκαίνια του Νέου Μουσείου Ακροπόλεως, οι βουλευτές-μέλη της επιτροπής Μορφωτικών υποθέσεων είχαν την ευκαιρία να μιλήσουν με τον πρόεδρο του οργανισμού ανέγερσης του Μουσείου, καθηγητή Δ. Παντερμαλή, για τα εκθέματα, για το κτήριο, για την επικοινωνία με τον ιερό βράχο απέναντι..
Τριγύρω, δεκάδες τεχνίτες και επιστήμονες αποκάλυπταν, καθάριζαν, τοποθετούσαν με σοβαρότητα τα θραύσματα της αρχαιοελληνικής τέχνης, σε ένα χώρο που παραπέμπει στην ίδια την Ακρόπολη.
Δεν ξέρω πως θα τα καταφέρουν να ολοκληρώσουν τη δουλειά τους μέχρι τον Ιούνιο. Αλλά έτσι λέμε πάντα. Και κάποια στιγμή, ο ρυθμός γίνεται όλο και πιο γρήγορος. Accelerando. Σαν το συρτάκι. Αν και, κάποια από τα εκθέματα θα παραμείνουν στα χέρια των συντηρητών, και μετά το άνοιγμα του μουσείου. Με μια διαφορά όμως. Θα συντηρούνται υπό τα όμματα των επισκεπτών! Δεν είναι άσχημη ιδέα, ομολογώ.
σκαλωσιές γύρω από την κόρη του Ερεχθείου
περιμένει τη σειρά του να αποκαλυφθεί
λεπτομέρεια από το αέτωμα του παλαιότερου ναού της Αθηνάς
Πόδια αλόγου. Τμήμα της ζωφόρου, καθαρισμένο με λέιζερ. Το μαύρο παραλληλόγραμμο (κάτω δεξιά) παραμένει "ενθύμιο" της αιθάλης που έπνιγε τον Παρθενώνα επί δεκαετίες..
Δυσκολίες στην επικοινωνία μουσείου και βράχου
Στην οδό Αρεοπαγίτου, ανάμεσα στο νέο μουσείο και στον ιερό βράχο βρίσκονται τρία εφαπτόμενα κτήρια. Αριστερά μας, το κτήριο που αγόρασε ο συνθέτης Βαγγέλης Παπαθανασίου και στεγάζει το ομώνυμο ίδρυμα, στη μέση ένα ασυντήρητο κτίσμα και δεξιά το σπουδαίο "αρτ ντεκό" κτήριο του αρχιτέκτονα Π. Κουρεμένου, με τις ανάγλυφες παραστάσεις γυναικών της υπαίθρου στην είσοδό του. Τα τρία αυτά κτήρια "κρύβουν" τη θέα προς την Ακρόπολη, από τους επισκέπτες του ισογείου και του πρώτου ορόφου του Νέου Μουσείου. Αποκόπτουν, δε, εντελώς τους επισκέπτες, από το θέατρο Διονύσου, το ναό του Ασκληπιού, και (έχω την εντύπωση) από τα χορηγικά μνημεία του Θρασύλλου. Με στεναχωρεί αφάνταστα η ιδέα κατεδάφισης του κτηρίου Κουρεμένου. Θα δεχόμουν όμως τη μεταφορά του, μερικές δεκάδες μέτρα αριστερότερα -όπως βλέπουμε στη φωτογραφία-, δίπλα από το Μερόπειο ίδρυμα, σε αντικατάσταση αδιάφορου κτηρίου με μέτωπο 27 μέτρα, όσο και το μέτωπο του κτηρίου Κουρεμένου!
*Φωτογραφίες Πέτρου Δημητρόπουλου.
