Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Εμείς τα κομμούνια δεν έχουμε τακτ με τους φασίστες.
Όταν τέλος πάντων, όπως ο Άρης στον Μελιγαλά, αποφασίζουμε να ασχοληθούμε σοβαρά μαζί τους...
Μπραβάκια ανυπόληπτα είναι και χωρίς τεχνική...
Απο κει και πέρα, για μας η γοητεία της ζωής, έρχεται την ώρα που δεν ελπίζουμε σε τίποτε.
"Είχα φάει τρις εις θάνατον, δυό ισόβιες και είκοσι χρόνια" έλεγε ο Χρόνης Μίσσιος κι απορούσε με δέος "Πως θα τα εκτίσω όλα αυτά νεκρός ρε μάγκα μου;".
Ακόμα και μπροστά στον θάνατο, ο άνθρωπος αυτός στάθηκε με ευθύνη

Δεν υπάρχουν σχόλια: