Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013

Το τέλος της εύνοιας.

"Και βράδιασε και νύχτωσε κι αυτή η μέρα πάει.. "

Τους δημοσιογράφους κανείς δε τους αγαπάει. Κακοπληρωμένοι ντελιβεράδες του τετριμμένου χρόνου.
Μονάχα ο Θάνατος τους στέργει. Κι όπως τους πετυχαίνει αφύλακτους, στις βάρδιες των νοσοκομείων, τους παίρνει στοργικά από το χέρι για να τους ξεκουράσει, γεμάτος επιείκεια και συμπόνοια.
Ξημερώνει μια καινούργια μέρα. Και τα μάτια του ακριβού μας Νίκου Αλιβιζάτου, δε θα ξαναδούνε ποτέ το φως.
Θ΄ανθίζουνε τώρα απ΄ το χαμόγελό του οι μηλιές του κάτω κόσμου.

1 σχόλιο:

SITALKIS είπε...

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σκεπάσει τον Νίκο Αλιβιζάτο... Ήταν καλός κάγαθός κατά την αρχαιοελληνική έννοια.