Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2013

Μαχμούντ Άχμεντ ελ Σάφαρι

Τον εγέλασαν όλοι (ο πατέρας,
η πρώτη γυναίκα του,
η αδελφή του που δεν στέργει να καθίσουν μαζί),
κι ο Μαχμούντ Άχμεντ ελ Σάφαρι
στο κιτάμπι θα γράψει το δεύτερο γάμο του
γιατί μόνος κι αφρόντιστος
δεν μπορεί πια να ζει.

Μες στ΄ ακάθαρτα λάδια όλη μέρα, ανασαίνοντας
βιτριόλι, δουλεύει
Και το βράδυ πηγαίνει στους δρόμους ανύπαρκτος.

Αδελφέ μου Μαχμούντ, πως θα σου΄πρεπε
στην ολόφωτη Σαχάρα
με λευκή γκελεμπία και σαρίκι,
σ΄ένα ολόμαυρο άλογο,
στολισμένο χρυσά, να καλπάζεις
και να παίζει ο αγέρας με τις άκρες
μιας κουφίγιας μετάξινης.

Να΄ταν κρύωμα ο βήχας
και λαγνεία η σκιά των ματιών σου.

Αδελφέ μου Μαχμούντ, όλοι φεύγουμε.
Να με βγάλει ο Πανάγαθος ψεύτη,
μα αν η Μοίρα σου δεν αλλάξει περπάτημα,
κάποιο βράδυ σκοτεινό σαν το βλέμμα σου,
στου ψηλότερου μιναρέ τον εξώστη
θ΄ανεβώ να κραυγάσω:
Λα Ιλάχ ίλα Αλλάχ! *
Ο Μαχμούντ Άχμεντ ελ Σάφαρι,
δίχως άλογο στολισμένο χρυσά,
δίχως ρήγμα στον άνεμο,
λαδωμένος και βήχοντας
μες τη νύχτα έχει φύγει.

*Δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός απο τον Θεό.
Αντώνη Ι. Μάρταλη
Αφιερωμένο εξαιρετικά στου είλωτες της ενημέρωσης...(Για τελευταία φορά...)

Δεν υπάρχουν σχόλια: