Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2013

Καθημερινές συνθήκες πτώσης

Έφτασε ο καιρός που η αηδία δίνει όνομα στα πράγματα.
Έχοντας αποτύχει ακόμα και να διαχειριστούνε στοιχειωδώς τα προγράμματα που ατιμωτικά τους υπαγόρευσαν οι ξένοι δανειστές, οι υπαίτιοι της δυστυχίας μας, παίζουνε χωρίς ενδοιασμό το ύστατο χαρτί, της επινόησης του "εσωτερικού εχθρού".
Ποιοί όμως στ΄ αλήθεια είναι οι τρομοκράτες; Στα υπόγεια του Μαξίμου, όπου δεν ξεχειλίζει η ευφυϊα εδώ που τα λέμε, κανείς δεν είναι τόσο φλύαρος για να το ομολογήσει... 
Κοιτάμε εμείς ύστερα, απαθείς και με δυσμένεια στις οθόνες μας αυτούς τους ασυνείδητους που μας φέραν ως εδώ, να προσπαθούν να διαιρέσουν ξανά την κοινωνία μπας και διαιωνίσουν τη λεπρή τους δόξα.
Έχουμε χορτάσει απο χυδαιότητα. Αλλά, δε θα αυτοδικήσουμε, ούτε και θα γίνουμε αυτόχειρες.
Δε θα τους κάνουμε τη χάρη. Ούτε και θα γίνουμε τα ξόμπλια αυτής της πυρετικής συμμετρίας.
Η ιδιοτροπία μας έχει και όρια, θαρρώ. Αλλά αυτή, είναι μια κατάσταση που, δυστυχώς,  δεν μεταδίδεται...

Υ.Γ: Άντε να πάτε να γαμηθείτε ρε κουφάλες!.. θα΄ λεγε στην περίσταση ο αθυρόστομος αδελφός μας  Νίκος και θα γέμιζε το στόμα του βρισιές.  Αλλά, είναι τώρα σε δικό του κλήρο, κι εντελώς αδιάφορος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: