Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2009

Πώς αλλιώς;

Μας αγγίζει περισσότερο γιατί οι άνεργοι είναι δικοί μας άνθρωποι και η ανεργία τους θα πλήξει συνολικά τον τύπο. Στον "Ελεύθερο Τύπο" αναφέρομαι και το 'City 995" που μπήκαν σε εκκαθάριση, διώξαν τους εργαζόμενους για να πουληθούν στο νέο ιδιοκτήτη καθαρά απο βάρη, δηλαδή από εργασιακά δικαιώματα. Και ο νέος ιδιοκτήτης θα ξαναλειτουργήσει τα μαγαζιά με παιδιά χωρίς δικαιώματα και συνθήκες γαλέρας.
Όμως αυτά γίνονται καθημερινά καιρό τώρα σε όλη την αγορά. Πολλοί μάλιστα χρησιμοποιούν την χρηματοπιστωτική κρίση ως δικαιολογία για να ξεφορτωθούν τους εργαζόμενους των οποίων οι απολαβές και τα ασφαλιστικά δικαιώματα αυξήθηκαν στα χρόνια των παχιών αγελάδων και δεν συμφέρουν.
Θα χειροτερεύει αυτή η κατάσταση; Φοβάμαι ναι. Η νέα γενιά μοιάζει να έχει ξεχάσει ήδη τα δικαιώματα που οι παππούδες της έχυσαν αίμα για να τα αποκτήσουν. Ή μήπως δεν άκουσαν ποτέ για αυτά; Δεν τους είπαμε δηλαδή ναρκωμένοι από την καταναλωτική μας ηλιθιότητα; Την περίοδο της ατάραχης καλοπέρασης και του καταναλωτισμού διαδέχθηκε ήδη η ανασφάλιστη εργασία χωρίς δικαιώματα και με μισθό κάτω από το όριο της φτώχιας.
Λοιπόν μήπως είναι ανάγκη να ξαναδοκιμάσουμε να δράσουμε συλλογικά με όραμα την ανθρώπινη ζωή που σου αφήνει περιθώρια εκτός από την κακοπληρωμένη δουλειά να έχεις και ελεύθερο χρόνο να ονειρεύεσαι; Λέτε να μπορεί να αντιστραφεί αυτή η πορεία με το δόγμα "ατομικώς άρξασθε" ή με κόμματα του κατεστημένου που είναι βουτηγμένα στη διαφθορά ή ακόμα και με μια αριστερά που ασχολείται με τα εντόσθια της; Επιμένω ότι η αριστερά πρέπει να ξανάρθει στη μόδα και δεν με νοιάζει αν θα είναι αυτή ή η άλλη ή όλες μαζί ή καμμιά από αυτές.

7 σχόλια:

Πέτρος Δημητρόπουλος είπε...

Άτακτες σκέψεις

Είτε μας αρέσει είτε όχι, το ζήτημα της διατήρησης περισσοτέρων επιχειρήσεων ΜΜΕ από όσες «αντέχει» η ελληνική αγορά επανήλθε. Διότι ήταν φανερό, πως ακόμα και η «εύρωστη» οικογένεια Αγγελόπουλων θα χρησιμοποιούσε (ακόμα και ως πρόσχημα) τις συνεχείς ζημιές, για να αναστείλει τη λειτουργία του Ελεύθερου Τύπου και του Σίτυ 995.

Ας το αφήσουμε όμως αυτό στην άκρη, όπως και το «κενό ενημέρωσης» που δημιουργείται για δεκάδες χιλιάδες αναγνώστες/ακροατές. Ας μείνουμε στο μείζον για μας, που είναι η απώλεια εισοδήματος για τους συναδέλφους μας που μένουν ξεκρέμαστοι - με τις υποχρεώσεις να τρέχουν. Κι επειδή κάθε μέσο έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες, δεν μπορώ να μη θυμηθώ τις δελεαστικές προτάσεις που έγιναν σε συναδέλφους προκειμένου να μετακινηθούν στο νέο Ελεύθερο Τύπο και στο Σίτυ, με το φόβο της μετακίνησης να κατασιγάζει η αίσθηση ότι, «από πίσω» βρισκόταν ισχυρός οικονομικός όμιλος. Οι άνθρωποι αυτοί, που επένδυσαν επαγγελματικά και ψυχικά στα μέσα ενημέρωσης του ομίλου, βρέθηκαν κάποια στιγμή αντιμέτωποι με ένα ακόμα δίλημμα. «Αποκλειστικότητα» ή απομάκρυνση. Το ρίσκο μεγάλωσε και όσοι δεν κατόρθωσαν να διατηρήσουν μια παράλληλη απασχόληση βρίσκονται από σήμερα, κυριολεκτικά, στον αέρα.

Προ ημερών, μία ακόμα εφημερίδα ανέστειλε τη λειτουργία του ημερήσιου φύλλου της, παρά την ισχυρή κρατική διαφήμιση. Σήμερα, έκλεισαν δύο μέσα που δεν είχαν «ανάγκη» τα έσοδα από τις πωλήσεις ή τις ιδιωτικές διαφημίσεις.

Δεν είμαι της άποψης ότι η αγορά είναι ο μόνος κριτής για το πόσα μέσα ενημέρωσης πρέπει να λειτουργούν. Ο πλουραλισμός και η πολυφωνία δεν είναι θέμα αγοράς. Σε μια εποχή που η ενημέρωση δεν είναι θέμα μόνο των παραδοσιακών μέσων (ιστολόγια, τουίτερ κλπ) η επαγγελματική συλλογή, επεξεργασία και διανομή των ειδήσεων είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ. Χρειάζεται όμως την ιδιοτελή στήριξη των εκάστοτε κυβερνήσεων; Θεωρεί «εκ των προτέρων» ζημιογόνα την ενημέρωση, άρα και, αναγκαία τη χρηματοδότηση από άλλες, κερδοφόρες επιχειρήσεις ισχυρών οικονομικών ομίλων; Μήπως έχει ανάγκη τη συνδρομή (και τον έλεγχο) της κοινωνίας;

Πάσα ανάλυση δεκτή.

Ανώνυμος είπε...

καποια απλοικα..

Με ολη τη σοβαροτητα του θεματος και το σεβασμο στο ψωμι -δηλ τη ζωη-των συναδελφων...
απλα θα πω οτι με ειχε εκπληξει που ως τωρα δεν ειχε συμβει.
διαβαζα στα οικονομικα σαιτς τον αρυμαγδο των απολυσεων στα ξενα μεσα ενημερωσης εδω και 8-10 μηνες. απολυσεις της ταξεως του 30,40 και 50%.Οπως και εφημεριδε ςμε ιστορια που αντεξαν την κριση του 29 και εκλεισαν τωρα..
Ισως μας προφυλαξε ως τωρα οτι οι εκδοτες δεν ειναι μονο εκδοτες αλλά και κρατικοδιαιτοι επιχειρηματιες, και ειχαν την πολυτελεια να διατηρουν ζημιογονες επιχειρησεις προκειμενου να εχουν κερδη απο κρατικες δουλειες...
- κοινωνιολογικο-πολιτικες αναλυσεις θα κανουμε.
Λυσεις μου φαινεται δεν υπαρχουν.
Ειναι αστειο να λεμε οτι θα πεις σε εναν επιχειρηματια που μπαινει μεσα, κρατα το μεσο κι ας πληρωνεις την χασουρα απο την τσεπη σου
-Υπηρχαν καποιες λειψες λυσεις αλλά θα επρεπε να εχουν δρομολογηθει απο νωρις...
Οπως ας πουμε η ΕΣΗΕΑ να ειχε απαιτησει εδω και πολλα χρονια την ποσοστοση μελων και μη μελων στα καναλια, ωστε να μην εχουμε πληθωρισμο νεων εργαζομενων...
η να ειχε απαιτησει η κρατικη διαφημιση να μοιραζοταν με βαση αδιαβλητες διαδικασιες αναγνωσιμοτητας, ακροαματικοτητας, θεαματικοτητας, ωστε να μην ανεφυοντο θνησιγενη εντυπα που επαιρναν διαφημιση μεγαλυτερη απο πολλαπλασιας απηχησης μεσα (δες περιπτωση Τραγκα)
Απλοικα θα μου πειτε. Μονο που καποιοι αυτα τα απλοικα τα λεγαμε εδω και πολλα χρονια
Αν ειχαν εφαρμοσθει, δεν θα εξελιπαν τα προβληματα, αλλα ισως να μην ειχαν την ενταση που προκυπτει τωρα.

ΥΓ1: Πετρο, συμφωνοι η αγορα δεν μπορει να ειναι η μοναδικη παραμετρος. ομως και η κοινωνια πως θα συμβαλει? με τους εκροσωπους της? δηλ τους δημαρχους, τους συνδικαλιστες? μα και αυτοι να ελεγξουν την ενημερωση θελουν οπως και οι κυβερνησεις

ΥΓ2: παρεπιπτοντως ενα μπλογκ ειχε γραψει για απολυσεις 90 ατομων στον Αντ1. οταν ρωτηθηκαν απο τους συναδελφους οι υπευθυνοι απαντησαν οχι αλλά δεν το αποκλειουμε κιολας...
ερχονται δυσκολοι καιροι...
αντι-ρησιας

Ανώνυμος είπε...

ΥΓ3 : δεν θα λειψουν παλι οι "ηρωικες - αγωνιστικες" φωνες.

π.χ. ακουω απο εναν παραγωγο ραδιοφωνου τωρα: οι δημοσιογρφφαφοι απεργουν γιατι επιχειρηματιας εκλεισε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΑ (!!!) μια εφημεριδα και ενα σταθμο

καμια προταση-λυση μηπως υπάρχει?

Ανώνυμος είπε...

@ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ

Συγνωμη που καταχρωμαι τον χωρο... αλλα επειδη ο οποιος καλοθελητης μπορει να πει οτι δεν συναισθανομαι το προβλημα των συναδελφων, και δεν εχω λογους αγανακτησης υπερ τους, θα πω:
1) το να εκφρασω εγω αγανακτηση ουδολως θα τους οφελουσε.
2) στη θεση τους εχω βρεθει πλειστακις: η πρωτη εφημεριδα που ξεκινησα "ελευθερη γνωμη" ενος Ποπωτα, εκδοτη απο τον Βολο, κρατησε 8 μηνες, εκλεισε και βρεθηκα ανεργος. Η απογευματινη του "ειδησεις" επανεκδοθηκε και εκλεισε σε 4 μηνες και ξαναβρεθηκα ανεργος.
Ανεργος βρεθηκα και απο την εφημεριδα "πρωτη", του ενιαιου Συνασπισμου- θα τη θυμαστε.
Eπισης απολυμενος απο το κρατικο ραδιοφωνο απο την την κυβερνηση Μητσοτακη βρεθηκα σε ενα σταθμο του τριανταφυλλοπουλου "Ωχ FM". (τοτε ο εν λογω δεν ηταν τοσο χαλιας ωστε να ντρεπομαι που συνεργαστηκα)εκλεισε και αυτος..
αρα μιλω εχοντας περασει δια πυρος και σιδηρου, γνωριζοντας οτι ουτε η αγανακτηση ουτε οι οιμωγες για τους κακους καπιταλιστες προσφερουην τιποτα στους ανεργους συναδελφους

Πέτρος Δημητρόπουλος είπε...

Aπό το ψήφισμα της γσ των εργαζομένων στον ΕΤ και στο City

"Εμείς οι εργαζόμενοι του «Ελεύθερου Τύπου», του «City 99,5» και του ηλεκτρονικού portal e-tipos.com
δηλώνουμε:
• Θα κρατήσουμε τα μικρόφωνα του ραδιοφωνικού σταθμού ανοιχτά, διατηρώντας τον ενημερωτικό του χαρακτήρα με υψηλό αίσθημα ευθύνης απέναντι στους ακροατές και αναγνώστες του Ε.Τ
• Προχωράμε σε έκδοση ηλεκτρονικής σελίδας του Ελεύθερου Τύπου των συντακτών και των εργαζομένων."

Πέτρος Δημητρόπουλος είπε...

το ιστολόγιο των εργαζομένων στον ΕΤ
ergazomenoieleftherostipos.blogspot.com

Γιώργος Χατζηδημητρίου είπε...

Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει, αλλά, ξέρω καλά ότι ο κόσμος δεν δίνει καμιά απολύτως σημασία στα μαζικά δράματα.
Κι εγώ ο ίδιος άλλωστε, στο άκουσμα της είδησης, προσωποποίησα τη στεναχώρια μου πάνω σε δυο- τρεις καλούς συναδέλφους που ξέρω το κουπί που τραβάνε. Η συμπάθεια όμως περνάει γρήγορα… Μέχρι να΄ ρθει η σειρά μας.
Δεν ανησυχώ καθόλου για τα ρετιρέ…Είναι γνωστό ότι η Γιάννα μάζεψε σ΄ αυτό το γωνιακό μαγαζί όλους τους αυλικούς της από τους «Ολυμπιακούς» του 2004. Δεν είναι αυτοί τα θύματα της οργής της…
Με τσαντίζει όμως που αυτό το ανεκδιήγητο ζεύγος των Αγγελόπουλων, ενώ έζησε τον μύθο του στην Ελλάδα οργανώνοντας με το αζημίωτο μια ιλιγγιώδη και συναινετική μπίζνα που στέγνωσε τις δυνατότητες αυτής της μικρής και ανυπόληπτης χώρας, τώρα που χρειάστηκε να διαχειριστεί μια μικρής έντασης κρίση στο «μαγαζί» που αγόρασε πανηγυρικά, το βουλιάζει ανενδοίαστα όπως εκείνη η εταιρεία το βαπόρι μπροστά στη Σαντορίνη: από απλό υπολογισμό…
Δε γαμιέται, σου λέει …
Ποιος θα ζητήσει τα ρέστα;.. Θα΄ ρθει και το ΠΑΣΟΚ στα πράγματα, άλλωστε…

Υ.Γ: Λένε κάποιοι χαιρέκακα- ανάμεσα σε αυτούς είναι και… δημοσιογράφοι, προφανώς ευκατάστατοι όπως τους βλέπω και μακριά από βιοτικές μέριμνες -«ρε κουφάλες, όταν έκλειναν τα εργοστάσια τι κάνατε;». Ε, τι να κάνουμε ρε «μάγκες»; Γράφαμε, τι άλλο …