Τρίτη, 30 Ιουνίου 2009

Πέτρου και Παύλου ανήμερα

Συνόδευα έναν φίλο όλη νύχτα.
Αλητοοιγενειάρχης, όπως κι εγώ. Γίνηκε 48 και δεν είχε που να πάει.
"Μη σκας..." του λέω... "Καλλιά να ζεις τα πράγματα, παρά τη νοσταλγία τους"...

Υ.Γ Γαμώ την ψηφιακή μου αναπηρία ρε ινσαντράντε! Να σου αφιέρωνα τώρα τα Μάνταλα!

7 σχόλια:

Insider είπε...

(Ας πούμε;)
"Ξυπνώ και βλέπω σίδερα
στη γη στερεωμένα
και μ' αλυσίδες σταυρωτές
τα χέρια μου δεμένα
Πέσαν τα μάνταλα βαριά
και σκοτεινιάσαν τα κελιά
Με δέσαν χειροπόδαρα
σαν τον εγκληματία
στην καταδίκη μου αυτή
γυναίκα ειναι αιτία
Πέσαν τα μάνταλα βαριά
και σκοτεινιάσαν τα κελιά
Βροντούν οι αλυσίδες μου
ξυπνώ αλαφιασμένος
και μόλις πιάσω σίδερα
χτυπιέμαι απελπισμένος
Βροντούνε βέργες και κλειδιά
και σκοτεινιάζουν τα κελιά"...

Laskarina είπε...

Πέτρου και Παύλου;
Χρόνια πολλά Πετρούλη!!!!!
Γιατι δεν κοιτάζω το εορτολόγιο και νομίζουν οι φίλοι μου ότι τους ξεχνάω;
Μάλλον απο ενδόμυχη ζήλια επειδή εγώ δεν έχω ονομαστική εορτή, βλέπεις όλες οι Λασκαρίνες (της Μπουμπουλίνας συμπεριλαμβανομένης) ήταν άθεες και αμαρτωλές.

Πέτρος Δημητρόπουλος είπε...

merci..
ΥΓ το πρώτο συγχωρητέο, το δεύτερο αδιάφορο !)

Ανώνυμος είπε...

πετρο χρονια πολλα
δεν τα παω καλα με τα εορτολογια
αντι-ρησιας

Γιώργος Χατζηδημητρίου είπε...

Έτσι Ινσίντρε!!!

Πέτρος Δημητρόπουλος είπε...

@αντι
danke

Γιώργος Χατζηδημητρίου είπε...

Και συ ρε Λασκαρίνα...Είσαι που είσαι άθεη...Είναι ανάγκη να δηλώνεις και αμαρτωλή; Υπάρχουν και πρόσκοποι στην παρέα...