Τρίτη, 8 Ιουνίου 2010

Έχωμε κι εμείς τους δικούς μας ταπεινούς αγίους

Όπως περνούν τα χρόνια, έχω πειστεί, οτι δεν υπάρχει περίπτωση ν΄ αναγνωριστεί ποτέ ο κόπος μας.
Τις προάλλες ο Φωτάκος ένα καλό παιδί απ΄ τα σερβιτοράκια της Βουλής, γυρίζει και μου λέει στεναχωρημένος "εσείς πάντως κύριε Γιώργο, δεν κινδυνεύετε απ΄ την κρίση. Είσαστε μόνιμος!"...Νόμιζε, ο δύστυχος, πως είμαστε κι εμείς υπάλληλοι του Κοινοβουλίου!..
Το περίεργο ειναι οτι η γνώμη που έχουνε για μας τους κοινοβουλευτικούς συντάκτες στις εφημερίδες μας, δεν πηγαίνει μακρύτερα...Πολλοί συνάδελφοί μας, πιστεύουν οτι είμαστε σ΄έναν προνομιακό χώρο, εκλεκτικιστές και προνομιούχοι της φάρας μας, που γράφουμε λίγο και ξοδεύουμε τον χρόνο μας κάνοντας παρέα και δημόσιες σχέσεις με βουλευτές, ώστε να μπορούμε να ζούμε και χωρίς τη δουλειά μας.
Αστοχία...
Είμαστε στο Βιετνάμ της (υποτίθεται ή όχι, αναλόγως με την επάρκεια του καθενός...)ενημέρωσης. Και πιστεύω τώρα πια ακλόνητα, πως όποιος έρθει να δουλέψει με δικά μας ωράρια, θα βάλλει τα κλάματα. Αλλά ας είναι...
Νοιώσαμε περήφανοι την προπερασμένη βδομάδα ότι δυό απο μας κι απο τους καλύτερους απο μας, βραβεύτηκαν για την αξιοσύνη τους!
Ο ένας είναι ο Γιάννης Φωτούλας απο το ένδοξο Χρώμιο της Κοζάνης, στο πρόσωπο του οποίου τιμήθηκε επιτέλους απο το Κοινοβούλιο αυτή η μεγάλη σχολή δημοσιογραφίας του "Ριζοσπάστη"!. Φίλεργος, συναδελφικός, συνεπής, αυτοσαρκαστικός και με λεπτό χιούμορ ως Κοζανίτης και προ παντός μπεσαλής, καθαρός και τίμιος με τις ιδέες του, είναι ο Φωτούλας. Κι απο την ίδια όχθη του μόχθου, είναι ο "γκάγκαρος" Γιάννης Απέργης που εργάζεται με απαράμιλλη συνέπεια στον¨"Ελεύθερο Τύπο"! Αυτός ο καλός και χαλκέντερος άνθρωπος που τον βλέπεις να χτυπά πεισματικά απόμακρος τα πλήκτρα του και παραμερίζεις απο σέβας... Ο ένας μοιράζεται μαζί μας, με την παρέα του ενα τσίπουρο. Ο άλλος πνίγεται όλη νύχτα στους καφφέδες. Όμως, αυτοί οι διαφορετικοί, είναι κι οι δυο άνθρωποι με ξεχωριστό ήθος, σεβαστικοί, δυό τρυφεροί μπαμπάδες για τα βλαστάρια τους, τιμή για όλους εμάς που ζούμε μαζί τους και μας λένε κάθε πρωΐ καλημέρα, προσδιορίζοντας με την στάση τους ο καθένας το αισθητικό ύψος της κάθε ημέρας.
Γειασάν ρε μάγκες!!! Έχετε κατακτήσει το δικό μας άτυπο συναισθηματικό βραβείο, προτού απ΄ όλες τις τυπικές επαγγελματικές απονομές.

Δεν υπάρχουν σχόλια: