Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2007

Ποιοι θα καλύπτουν το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ του Ελεύθερου Τύπου;

Ο Ελεύθερος Τύπος δεν καλύπτει πλέον το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ. Άγνωστο παραμένει το πως θα ενημερώνονται οι αναγνώστες της εφημερίδας για τα κοινοβουλευτικά δρώμενα μετά την ένταξη των συναδέλφων Ρ. Καραμπέκιου και Μ. Τσιντήλα στο πρόγραμμα "εθελούσιας εξόδου".. Ωστόσο, στο σημερινό φύλλο υπάρχει ρεπορτάζ από τη χθεσινή συνεδρίαση της επιτροπής Κοινωνικών υποθέσεων της Βουλής, στο πλαίσιο της οποίας, ο πρόεδρος του ΟΑΕΔ προανήγγειλε πρόγραμμα απασχόλησης για 20.000 ανέργους. Το ρεπορτάζ ήταν ανυπόγραφο. Να υποθέσουμε ότι το έγραψε "εργατικός" ρεπόρτερ;

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Oχι Πέτρο μου. Απλώς έκλεψαν το κείμενο που έγραψες και έστειλες στο ΑΠΕ εσύ. Που είσαι απο το πρωί ως το βράδυ εδώ μέσα. Ακριβώς όπως και οι δυο συνάδελφοι που εξωθήθηκαν στην έξοδο. Το πήρε κάποιος συνάδελφος το τροποποιήσε ελαφρώς και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα που κάποιοι ισχυρίζονται ότι θα την κάνουν πρότυπο. Μόνο που οι εφημερίδες "πρότυπα" όπως και οι τηλεοπτικοί σταθμοί και τα ραδιόφωνα δεν γίνονται με "κλοπές" της δουλειάς άλλων, εθελούσιες εξόδους και απολύσεις άξιων συναδέλφων. Μέσω των τρόπων αυτών τα "πρότυπα" ΜΜΕ απαξιώνονται και οδηγούνται σε επικίνδυνους δρόμους. Και η ΕΣΗΕΑ κωφεύει αφού για να πάρουμε τις αυξησούλες μας πριν απο δυο χρόνια δεσμεύθηκαν οι εκπρόσωποι μας στους εργοδότες μας για εργασιακή ειρήνη. Αλίμονο είμαστε μόνο στην αρχή.


K.ΓΑΛΑΝΟΥ

Πέτρος Δημητρόπουλος είπε...

Κατερίνα, υπάρχουν πολλές "πηγές" για να "ενημερωθεί" κάποιος. Το πρόβλημα είναι αλλού!

Ανώνυμος είπε...

Ο ... παλιός κοινοβουλευτικός, θυμάται άλλα. Κάποτε, έτσι και υπήρχε εφημερίδα που δημοσίευε κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ χωρίς να έχει συντάκτη εδω μέσα, γινόταν της κακομοίρας.
Μια εποχή για παράδειγμα, κήρυξαν ολόκληρο πόλεμο στην ΕΣΤΙΑ.
Τώρα ουδείς ενδιαφέρεται, ακόμη και εμείς αδιαφορούμε και δεν προστατεύουμε το επάγγελμα και τις θέσεις εργασίας μας. ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΑΠΟΛΥΣΟΥΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΝ ΚΛΕΜΜΕΝΟ ΑΠΕ.Περαστικά μας...

Γιώργος Χατζηδημητρίου είπε...

Οι μάχιμοι "ρεπόρτηδες" της πρώτης γραμμής είναι πάντοτε οι πρώτοι αναλώσιμοι. Όχι στον αγώνα της ενημέρωσης- σ΄ αυτόν ο καθένας προσέρχεται με βάση τις εμπειρίες, τις γνώσεις και το αξιακό του φορτίο. Αλλά κυρίως, όταν πρόκειται να "αλαφρώσει" το μισθολόγιο, απο αστείους μισθούς εδώ που τα λέμε, προκειμένου να δικαιολογηθούν οι υψηλές αμοιβές των αυτοβαρυσήμαντων αναλυτών. Σύμφωνα με την αισθητική αντίληψη των νέων επιχειρηματιών που έχουν ενσκήψει στον Τύπο εκτοπίζοντας μιαν ορισμένη ηθική που υποστήριζαν οι παραδοσιακοί εκδότες, τη δουλειά ενός παληού "ρεπόρτερ" μπορεί να την κάνει εξίσου καλά ένας κακοπληρωμένος "πιτσιρικάς". Ας το αφήσουμε αυτό ασχολίαστο, γιατί, σύμφωνα με ένα θεμελιώδες δημοσιογραφικό αξίωμα, καλός "ρεπόρτης" είναι ο παληός "ρεπόρτης"...Οφείλουμε όμως να διακηρύξουμε έντιμα, οτι
δεν έχουμε απολύτως κανέναν λόγο να είμαστε εχθρικοί με τους νέους δημοσιογράφους γιατί δεν έχουμε κανένα πρόβλημα μαζί τους. Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, τα μάτια μας έχουνε δει πολλά απο έμπειρους συναδέλφους που, αν και καταξιωμένοι, είχαν παροιμιώδη ανασφάλεια... Ο κλάδος οδηγείται σε βίαιες εκλογικεύσεις, επειδή ποτέ αυτοί που ψήφιζε η πλειοψηφία στις εκλογές της ΕΣΗΕΑ δεν κατοικούσαν στα λόγια τους, ούτε και φρόντισαν να περιφρουρήσουν το δικαίωμα στην ενημέρωση των πολιτών.
Η εγχώρια αγορά, αφετέρου, είναι πολύ μικρή για να αντέχει 7 πρωινές και 13 απογευματινές, καθημερινές εφημερίδες, ισχνής κυκλοφορίας, οι περισσότερες απο τις οποίες, αν όχι όλες, στηρίζονται απο την κρατική διαφήμιση. Κι ας μην ανοίξουμε καλύτερα το θέμα των μισθολογίων, που μας εξωθεί στην πολυαπασχόληση, ή στην πελατεία των γραφείων τύπου και των εταιρειών δημοσίων σχέσεων...
Κακά τα ψέμματα σύντροφοι...Μπορεί ολόκληρη σχεδόν η πρωινή ζώνη στην ραδιοτηλεόραση να ξαφρίζει το πρωτογενές ρεπορτάζ που μαζεύουμε ματώνοντας πολύ συχνά για τις εφημερίδες, αλλά, ο Τύπος συνολικά έχει χάσει την αξιοπιστία του. Τις πταίει; Κυρίως το γεγονός οτι οι ιδιοκτήτες-εκδότες, χρησιμοποιούν τα έντυπά τους σαν όχημα των ευρύτερων επιχειρηματικών τους επιδιώξεων. Οι πρώτοι που προσχώρησαν με το αζημίωτο βέβαια σε αυτήν την απωθητική λογική, ήταν και είναι οι..."λαμπάτοι" και υψηλόμισθοι αστέρες του επαγγέλματος. Απλώς εναλλάσσονται στους ρόλους τους, ανάλογα με τα εκλογικά ημερομήνια...
Δυσάρεστο, αλλά, απερίσκεπτα το ίδιο έκαναν και πολλοί απο μας που δεν έχουν αν το καλοσκεφτείς να χάσουν και πολλά. Όταν παίρνεις μισθό 700 ευρώ καθαρά, δεν καταλαβαίνω για τι ακριβώς θα πρέπει να φοβάσαι τους "αποπάνω"...Στην πραγματικότητα, έχεις άλλους τόσους λόγους για να τους περιφρονείς.
Τα πράγματα ήταν πάντοτε δύσκολα για τους δημοσιογράφους και την δημοσιογραφία. Και όπως όλα δείχνουν θα αντέξουμε και τώρα, έστω κι αν χρειαστεί να πάμε πολύ μακριά, μέχρι να βρούμε μια νέα συλλογική συνείδηση. Όμως είναι ώρα, να πάψουμε να αυτομαστιγωνόμαστε και να ομολογήσουμε μεταξύ μας ειλικρινά: ούτε αλήτες, ούτε ρουφιάνοι. Απλώς δημοσιογράφοι...