Τρίτη, 5 Ιουνίου 2007

Ανοιχτή επιστολή στους δημοσιογράφους

Οι δημοσιογράφοι λοιπόν έχουμε εκλογές. Χρόνια τώρα που ανήκω στο επαγγελματικό μου σωματείο αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα. Το μοιράστηκα με πολλούς άλλους και δεν συνάντησα ούτε ένα που να έχει διαφορετική γνώμη. Πρόκειται για το γεγονός ότι ενώ είμαστε μια σταλιά επαγγελματικός χώρος, όπου όλοι γνωρίζουν όλους και μάλιστα από την καλή και την ανάποδη, δεν έχουμε ενιαίο ψηφοδέλτιο που θα μας επέτρεπε να επιλέξουμε όσους θεωρούμε άριστους, τίμιους και αποτελεσματικούς αλλά εξακολουθούμε να είμαστε φυλακισμένοι στο παραταξιακό σύστημα.
Η δικαιολογία που προβάλλεται από τα μεγάλα στελέχη, με τα οποία το έχω κατά καιρούς συζητήσει είναι ότι για την αλλαγή του καταστατικού απαιτείται αυξημένη πλειοψηφία, η οποία είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί, αφού ακόμα και για απλή γενική συνέλευση χωρίς αυξημένη συμμετοχή η προσέλευση είναι μηδαμινή. Οι συνάδελφοι στριμωγμένοι από την πιεστική και πολύ δουλειά δεν πηγαίνουμε, δεν συμμετέχουμε με αποτέλεσμα να ασχολούνται πάντα οι ίδιοι και οι υπόλοιποι να πορευόμαστε όπως ξέρουμε και μπορούμε σ' αυτό το ζόρικο επάγγελμα.
Όμως εγώ δεν είμαι ευχαριστημένη από την εκπροσώπηση μου συνολικά. Θα ήθελα να επιλέξω συναδέλφους από όλα τα ψηφοδέλτια, που γνωρίζω πολύ καλά ποιοί είναι και τι μπορούν να προσφέρουν και δεν έχω τη δυνατότητα.
Θεωρώ ότι έχασα και αυτή την ευκαιρία αλλά δεν πειράζει. Θα πάμε όλοι τώρα να ψηφίσουμε με το υπάρχον σύστημα.
Προτείνω όμως σε όλους τους συναδέλφους να συντάξουμε ένα κείμενο με αυτό ακριβώς το περιεχόμενο, τη θέληση μας να αλλάξει το καταστατικό και να ισχύσει από τις επόμενες εκλογές το ενιαίο ψηφοδέλτιο και να συλλέξουμε όσες υπογραφές απαιτούνται για να προχωρήσουμε σ' αυτή την αλλαγή. Και μάλιστα έναν σεβαστό αριθμό ώστε να μην υπάρξουν υπεκφυγές.
Και για να μην περάσει από το μυαλό των καχύποπτων η σκέψη ότι όλα αυτά κρύβουν πρόθεση να πάρω μέρος στη διοίκηση της ΕΣΗΕΑ και εξ αυτού του λόγου προτείνω την αλλαγή δηλώνω δημόσια ότι δεν σκοπεύω ούτε τώρα ούτε στο μέλλον να θέσω οποιασδήποτε μορφής υποψηφιότητα. Ούτε επίσης ενεργώ εκ μέρους άλλων φιλόδοξων συναδέλφων. Τίποτε από τα δύο. Πιστεύω απλώς ότι σε ένα επαγγελματικό σωματείο που δεν είναι η ΓΕΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ αλλά μια χούφτα άνθρωποι που γνωρίζονται δεν μας χρειάζονται κόμματα και παρατάξεις. Επίσης δεν μας χρειάζονται επαγγελματίες συνδικαλιστές.

11 σχόλια:

monaxikoslikos είπε...

Αχ Λασκαρίνα μου.
Που είναι η νιότη που έδειχνε πως θα γινόσουν άλλη.

Laskarina είπε...

Μοναχικέ μου λύκε, η νιότη πέρασε ανεπιστρεπτί αλλά ελπίζω ότι δεν άλλαξε ο σκληρός πυρήνας μέσα μου.
Προσπαθώ τουλάχιστον να μην αλλάξει.
Δε μου είπες όμως την άποψη σου για την πρόταση.

Ανώνυμος είπε...

Λασκαρινάκι,καλή η ιδέα αλλά στο παραπέντε της ψήφου...Φοβάμαι ότι μετά την απομάκρυνση...εκ του ταμείου θα ξεχαστεί.Και βεβαίως εγώ που σε γνωρίζω 23 χρόνια είσαι νιότη που έγινες αυτό που έδειχνες

Ροδούλα

Γιώργος Χατζηδημητρίου είπε...

Λασκαρίνα μου, δυστυχώς, τα πράγματα πολλές φορές δεν τα διαμορφώνουν οι καλοπροαίρετοι άνθρωποι, αλλά οι ασκημένοι στην ίντριγκα και στην έπαρση κάθε ευκαιριακής σημαίας, υπολογιστές. Σου θυμίζω, οτι μετά απο πολυετείς αγώνες, στο Σωματείο μας έχουμε κατακτήσει την απλή αναλογική. Αν τυχόν οι εκλογές γίνονταν με τον τρόπο που προτείνεις, θα καταλήγαμε σε πλειοψηφικό σύστημα. Τόσο απλά. Απο κει και πέρα, ασφαλώς το καταστατικό μας, χρειάζεται γενναία αναθεώρηση. Και φυσικά, μείζον ζήτημα στην συζήτηση που ανοίγεις, είναι το πως λειτουργεί, ή καλύτερα, ο τρόπος που έχουν καταφέρει οι γραφειοκράτες και εργοδοτικοί συνδικαλιστές να μην λειτουργεί ουσιαστικά το ένδοξο Σωματείο μας και τα κορυφαία όργανά του, όπως ας πούμε το Μεικτό συμβούλιο. Και αυτά σε μια εποχή που η ενημέρωση μεταβάλλεται ραγδαία σε εμπόρευμα, ενω οι αναλώσιμοι επαγγελματίες δημοσιογράφοι που δεν έχουν καμία σχέση με τους λαμπερούς αστέρες των "οκτώ", προσπαθούν να συντηρήσουν την συλλογική συνείδηση του κλάδου και να κάνουν στοιχειωδώς την δουλειά τους κρατώντας έναν σκληρό πυρήνα αρχών. Ο Τέρενς Κουΐκ, σάρωσε σε σταυρούς στις προηγούμενες εκλογές, αλλά απ΄όσα ξέρω δεν πέρασε ούτε έξω απο το κτίριο της ΕΣΗΕΑ, υποχρεώνοντας το Πειθαρχικό Συμβούλιο να ασχοληθεί σοβαρά με την περίπτωσή του. Υπάρχουν αρκετοί που βλέπουν τον συνδικαλισμό, σαν προθάλαμο μιας τιμητικής αποστρατείας και άλλοι σαν όχημα ποικίλλων επιδιώξεων. Υπάρχει επίσης θέμα εκκαθάρισης του μητρώου, εισφορών των εργοδοτών που δεν καταβάλλονται, επενδυτικών συμπεριφορών του Ταμείου για τις οποίες έχουμε μαύρα μεσάνυχτα και χίλια δυό άλλα. Σαν την δοτική στα Ευαγγέλια είναι τα βάσανά μας, αλλά όσο υπάρχουν συνεπείς άνθρωποι όπως εσύ, θα κυλάμε την πέτρα μας με πείσμα μέχρι την άκρη...

Πέτρος Δημητρόπουλος είπε...

Λασκαρίνα μου, φαίνεται πως στο δίλημμα μεταξύ (παραταξιακών) προγραμμάτων και προσώπων (με αρχές) απαντάς υπέρ των δεύτερων. Δεν παραγνωρίζω το μικρό μέγεθος του σωματείου μας. Ούτε την ευκολία ορισμένων εκλεγμένων συναδέλφων μας να μετακινούνται από τη μία παράταξη στην άλλη, χωρίς πρόγραμμα και χωρίς αρχές. Επίσης δεν ξέρω εάν η πρότασή σου αντιμετωπίζει το σημερινό φαινόμενο "αδέσμευτων" από κόμματα, εργοδότες κλπ παρατάξεων. Όσο για τον "Μοναχικό Λύκο", θα μου επιτρέψει να αγνοήσω το πικρόχολο σχόλιό του, διότι (1) γνωρίζω μόνο ..έντεκα χρόνια την σπάνιας ηθικής Λασκαρίνα, (2) η σύγκριση μαζί της είναι δυσχερής όταν δίπλα της στέκεται ένα ψευδώνυμο.

monaxikoslikos είπε...

Κανείς δεν σκέφτηκε και οποσδήποτε όχι ο monaxikoslikos να θίξει την ηθική, την ειλικρίνεια και την εντιμότητα της Λασκαρίνας που τη γνωρίζω περισσότερο από 20 χρόνια.
Αυτό που ήθελα να επισημάνω με το σχόλιο είναι ότι η λύση στα προβλήματα του κλάδου δεν μπορεί παρά να είναι πολιτική (όχι κατ΄ ανάγκη κομματική).
Κι αυτό δεν διευκολύνεται από ψηφοδέλτια χυλό με συναδέλφους καλών προθέσεων.
Αυτό που χρειάζεται ο κλάδος δεν είναι το ενιαίο ψηφοδέλτιο και εκλογή με πλειοψηφικό αλλά μια ενιαία παράταξη με ανθρώπους που βλέπουν από την ίδια οπτική γωνία τα προβλήματα και είναι αποφασισμένοι να παλαίψουν για τη λύση τους.

Laskarina είπε...

Εντάξει λοιπόν αδέλφια. Ας πάμε τη σκηνή από την αρχή.
Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια αλλά ας γυρίσουμε στην ουσία.
Δεν αποκήρυξα τη σταθερή μου θέση υπέρ της απλής αναλογικής αλλά χρόνια τώρα προβληματίζομαι όπως και πάρα πολλοί άλλοι για το κατάντημα του σωματείου μας και μάλιστα σε μια εποχή που γίνεται κάθε μέρα πιο άγρια και ανελέητη ιδιαίτερα για τους νεότερους συναδέλφους. Είμαι έτοιμη να δεχθώ ότι έχετε δίκιο και έχω άδικο για το ενιαίο ψηφοδέλτιο. Ναι υπάρχει το αρνητικό ότι δι' αυτού του συστήματος εμείς θα ψηφίζουμε τα καλά και έντιμα παιδιά με θολή άποψη εις βάρος της αποτελεσματικότητας και της ξεκάθαρης και συγκροτημένης πολιτικης στρατηγικής. Και με τον κίνδυνο οι εξαίρετοι συνάδελφοι που θα επιλέξουμε να καπελωθούν με χαρακτηριστική άνεση από τα σαϊνια χωρίς αρχές που πάντα επιβιώνουν.
Προσπαθώ όμως και συμπαθάτε με γιαυτό να βρώ μια λύση αντί να παραιτούμαστε και αφήνουμε τα πράγματα να πορεύονται χωρίς εμάς και να κοιτάζουμε ανίσχυροι.
Ας ανοίξει όμως ο διάλογος να βρούμε τρόπο αντίδρασης συλλογικά.
Θα επιτρέψουμε και πάλι να έχουμε ακέφαλο σωματείο επί ένα εξάμηνο και να γινόμαστε θεατές αδιάντροπου παρασκηνίου όπως στις προηγούμενες εκλογές;

Γιώργος Χατζηδημητρίου είπε...

Καλώς ή κακώς, Λασκαρίνα καλή μου, τα πράγματα στην πολιτική, είναι πολύ συχνά θέμα συσχετισμών. Αλλοιώς δεν αλλάζουν. Δεν θέλω ντε και καλά να παινέψω το (συνδικαλιστικό)"σπίτι" μου, τον "Δούρειο Τύπο", στο οποίο άλλωστε μένω, για όσο καιρό θεωρώ οτι υποστηρίζει με συνέπεια ο,τι έχουμε συμφωνήσει, αλλά υπάρχουν στην πιάτσα δυνάμεις στο αριστερό φάσμα του κλάδου που κάτι έχουν να πουν. Ψηφίζω στις εκλογές, ακόμα και λευκό αν χρειαστεί, ο κόσμος να χαλάσει. Όμως ψηφίζω με αυτό ακριβώς το βασικό κριτήριο που περιγράφεις:την αλληλεγγύη. Γιατί αντίθετα με αυτούς που μας σπρώχνουν στην πολιτική ιδιωτεία, ορισμένοι άλλοι δημοσιογράφοι προσπαθούν να σπάσουν την ασφυκτική εξάρτηση της ενημέρωσης απο το κράτος και την εργοδοσία. Ξύλινα λίγο,ίσως, όλα αυτά, αλλά εδώ που είμαστε, "σαν πρόκες πρέπει να καρφώνουμε τις λέξεις, να μην τις παίρνει ο άνεμος", όπως γράφει ο Μ. Αναγνωστάκης...

monaxikoslikos είπε...

Παρόντες στη Γενική Συνέλευση 214, αριθμός υποψηφίων για τα διάφορα αξιώματα σε ΕΣΗΕΑ και ΕΔΟΕΑΠ 385!!!
Λένε κάτι αυτά τα νούμερα.
Μήπως ερμηνεύουν τα χάλια μας τα αδιόρθωτα.

Ανώνυμος είπε...

Δημοκρατικοί από την Αντίπαρο αγωνίζονται ΣΥΜΦΙΛΙΩΤΙΚΑ για ΕΝΙΑΙΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ στις επόμενες δημοτικές εκλογές !
Βοηθείστε να εξαπλωθεί η ειρήνη!
http://antipariafwni.blogspot.com/2009/01/niki.htmlΌπως κατάφερε η παρέα τού Ρήγα να πείσει εκατοντάδες χιλιάδες να ξεσηκωθούν με μόνο (αποσιωπημένο) επιχείρημα αυτό που έκαναν τα 3 πρώτα ελληνικά Συντάγματα, δηλαδή το ΣΥΜΦΙΛΙΩΤΙΚΟ ΕΝΙΑΙΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ (που εφαρμόζει η Ελβετία), έτσι μπορούμε να προετοιμάσουμε το μέλλον που αξίζει στις νέες γενιές!

Καιρός για κυβερνήσεις αλληλεγγύης, χωρίς λαμόγια, μίζες και διχόνοια!
Μπορεί να αρχίσει πριν νομοθετηθεί, από πρωτοβουλίες ανά δήμο, βάζοντας ανεπίσημη κάλπη πριν τις εκλογές για να ψηφίζουν όσοι θέλουν, όσους από τους υποψήφιους θέλουν να αποτελούν το ΕΝΙΑΙΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ, ώσπου να καταλάβουν όλοι πόσο καλύτερα είναι!
Το εφάρμοσαν στη Μελίβοια Αγιάς το 2000:
μαζεύτηκαν και έβαλαν σε ένα ΕΝΙΑΙΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ τα ονόματα όσων ήθελαν να γίνουν δημοτικοί σύμβουλοι. Ύστερα ψήφισε ο καθένας όσους είχε δικαίωμα, σύμφωνα με τους κανόνες των επίσημων εκλογών.
Και όσους βγήκαν πρώτοι σε ψήφους, ανεξάρτητα από ένταξη σε κόμμα ή όχι, τους έβαλαν στο μοναδικό ψηφοδέλτιο των επίσημων εκλογών, και αποτέλεσαν το δημοτικό συμβούλιο που ήθελε το χωριό!

http://apps.facebook.com/causes/61685
http://www.kpad.gr/text/thesis/enieo1.htm
http://www.tvxs.gr/v2941
http://www.youtube.com/watch?v=SyI5K5biD8U

Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.