Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2008

Τα 'παλιόπαιδα' του Μέγκα και του Αντέννα

“Ωραίο” απεργοσπαστικό μηχανισμό έστησαν Μέγκα και Αντέννα για την παρουσίαση των αγώνων 'ΑΕΚ-Χετάφε' και 'Ρέιντζερς-ΠΑΟ'. Αντικατέστησαν τους επαγγελματίες συνάδελφούς μας, που συμμετείχαν στη χθεσινή απεργία για το Ασφαλιστικό, με ανώνυμους (γιατί άραγε..) παρουσιαστές. Δεν γνωρίζω εάν οι τελευταίοι είναι δημοσιογράφοι, Ελλαδίτες ή Κύπριοι. Ούτε εάν είναι μέλη της ΕΣΗΕΑ ή άλλης δημοσιογραφικής ένωσης. Αυτά είναι θέματα του πειθαρχικού συμβουλίου της Ένωσής μας και των σχέσεών της με την (;) Ένωση Συντακτών Κύπρου και τη Διεθνή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων. Απευθύνομαι στους ανθρώπους αυτούς (τους δήθεν δημοσιογράφους) που, για λίγα ή πολλά ευρώ, υπονόμευσαν το δικαίωμα των εργαζομένων στην απεργία. Εγώ στη θέση τους θα ντρεπόμουν. Θα προσέφευγα στη συνείδησή μου, στους συναδέλφους μου, στο καταστατικό και στις αρχές της δημοσιογραφίας. Θα μάζευα τις δυνάμεις μου και θα ζήταγα συγγνώμη. Σε κάθε περίπτωση δεν θα αναζητούσα άλλοθι. Σίγουρα δεν “κινδύνευε” η θέση τους. Ούτε θα έχανε “η Βενετιά βελόνι” εάν δεν βλέπαμε μια μέρα μπάλα. Κινδυνεύουν όμως τα ταμεία μας. Τα όρια ηλικίας για τη συνταξιοδότησή μας. Η ασφαλιστική προστασία των γυναικών.

3 σχόλια:

fileleytheros είπε...

Για το ηθικ΄κομμάτι της συμμετοχής ή μη στην απεργία δε δικαιούμαι να εκφράσω γνώμη, διότι δεν είμαι δημοσιογράφος. Ίσως και να συμφωνούσα μαζί σας, αν η απεργία στον κλάδο σας ήταν απλή υπόθεση. Διότι αν γνωρίζω καλά, όποιος δημοσιογράφος δε θέλει να μετέχει σε απεργία της ΕΣΗΕΑ και είναι μέλος της, ελέγχεται πειθαρχικά αμέσως μετά. Αυτό είναι δικαίωμά σας, ως ανεξάρτητη επιστημονική ένωση. Αλλά όταν η διαγραφή, ως ποινή πειθαρχικού ελέγχου από την ΕΣΗΕΑ, σημαίνει απώλεια της επαγγελματικής ιδιότητας, της ιατροφαρμακευτικής και συνταξιοδοτικής κάλυψης, τότε μοιάζει μάλλον με συνδικαλιστικό εκβιασμό. Η προάσπιση των συντεχιακών συμφερόντων, ακόμη και αν είναι πλειοψηφικά, δεν μπορεί να γίνεται σε βάρος των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων. Παρακαλώ πολύ διορθώστε με αν κάνω λάθος...

Πέτρος Δημητρόπουλος είπε...

Αγαπητέ Φιλελεύθερε,
σ' ευχαριστώ για την κατάθεση του προβληματισμού σου στα Έδρανα.
1.Για εμένα, η ουσία των όσων γράφεις βρίσκεται στο γεγονός ότι προκειμένου κάποιος δημοσιογράφος να ενταχθεί στον κλάδο ασφάλισης του χώρου (ΕΔΟΕΑΠ) πρέπει πρώτα να γίνει μέλος της Ένωσης Συντακτών, κάτι που είναι απαράδεκτο. Η ΕΣΗΕΑ είναι πρωτίστως συνδικαλιστικός φορέας και ακολούθως μορφωτικό κοκ σωματείο για να αρνείται την εγγραφή σε εργαζόμενους-δημοσιογράφους.
2.Ωστόσο δεν γνωρίζω κάποιο συνάδελφο, ούτε καν δημοσιογράφο/διευθυντικό στέλεχος/εκδότη, που να έχασε τα συνταξιοδοτικά/ασφαλιστικά δικαιώματά του λόγω της έμπρακτης διαφωνίας του με απεργιακές κινητοποιήσεις. Άλλωστε, το Ταμείο Σύνταξης (ΤΣΠΕΑΘ) και το ΙΚΑ (για τα μη μέλη της ΕΣΗΕΑ) δεν συνδέονται με την ΕΣΗΕΑ και κατά προέκταση με τον ΕΔΟΕΑΠ.
3.Πειθαρχικό μέτρο για την ανέντιμη στάση των δύο συγκεκριμένων “δημοσιογράφων” αποτελεί, για εμένα, η δημόσια επίπληξή τους. Δεν αντιλαμβάνομαι όμως γιατί πρέπει να τεθεί εκτός συζήτησης η λήψη σοβαρότερων πειθαρχικών μέτρων για “δημοσιογράφους” που δεν υπηρετούν την ενημέρωση αλλά αποκλειστικώς επιχειρηματικά συμφέροντα.
4.Ουδείς έχει κατηγορήσει τον ΕΔΟΕΑΠ ότι κακοδιαχειρίζεται τους πόρους του. Αφήνεται όμως να εννοηθεί -κυρίως από την κυβέρνηση- ότι η καλή του οικονομική κατάσταση οφείλεται σε κοινωνικό πόρο, δηλαδή στο “αγγελιόσημο”. Αυτό που αποκρύπεται είναι ότι προηγούμενες κυβερνήσεις θέσπισαν αυτό το έσοδο για τον ΕΔΟΕΑΠ προκειμένου να απαλλάξουν τους επιχειρηματίες των ΜΜΕ από τις ασφαλιστικές υποχρεώσεις τους προς τους εργαζομένους. Έχει μάλιστα επισημανθεί ότι τα έσοδα από το “αγγελιόσημο” υπολείπονται κατά πολύ των εργοδοτικών υποχρεώσεων. Θεωρώ, δε, ανήθικο, να επιβάλλεται η αφαίρεση του 10% των αποθεματικών του ΕΔΟΕΑΠ ώστε να καλυφθούν τα ελλείμματα άλλων ταμείων, δηλαδή η “αδυναμία” (για το πω ευγενικά) των αρμοδίων οργάνων του κράτους να καταπολεμήσουν την εισοφοροδιαφυγή, την εισφοροκλοπή, τη μαύρη εργασία κλπ.
5.Προσωπικά, δεν διαφωνώ με τη συνένωση ομοειδών ταμείων (πχ ταμείο εργαζομένων στον Τύπο). Ούτε τάσσομαι με τη διατήρηση του καθεστώτος της “απαλλαγής” των εργοδοτών από τις ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις. Τουναντίον μάλιστα. Ούτε θεωρώ συντεχνιακό αίτημα την προάσπιση των πόρων του ταμείου μου. Θεωρώ περισσότερο “συντεχνιακή” τη λογική κακοδιαχείρισης των πόρων ενός ταμείου στην προοπτική αναπλήρωσής τους από άλλα υγιέστερα ταμεία ή από τους φόρους, άμεσους, που πληρώνουν κυρίως οι μισθωτοί ή έμμεσους, που βαραίνουν κυρίως τους φτωχότερους.
6.Χθες, “βγήκαν” δύο ποδοσφαιρικοί αγώνες. Αύριο ενδέχεται να βγουν εφημερίδες..

Γιώργος Χατζηδημητρίου είπε...

Το κακό με σένα Πετράν, είναι οτι απαντάς διεξοδικά. Πες στον άνθρωπο, οτι κανείς δεν ελέγχεται πειθαρχικώς αν δεν συμμετάσχει στην απεργία μας και τα υπόλοιπα-με τα οποία ειρήσθω εν παρόδω συμφωνώ- τα βρίσκουμε...